ΔΑΕΙΡΑ

ΤΕΤΑΡΤΗ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ 6.30΄ μμ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ "ΕΛΕΥΣΙΝΑ"

2011-02-26T14:38:00.004+02:00

Η προσεχής εκδήλωση του Κέντρου Ελευσινιακών Μελετών ΔΑΕΙΡΑ
"ΙΜΒΡΟΣ ΠΑΙΠΑΛΟΕΣΣΑ, το ιερό νησί του Ερμού, τ' ουρανού και των δακρύων"
Παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Λεκάκη, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Μικρασιατών Ελευσίνος, με προβολή διαφανειών
Τετάρτη 2 Μαρτίου ώρα 6.30΄μμ στο ξενοδοχείο ΕΛΕΥΣΙΝΑ, με προσφορά καφέ-γλυκού.

Η ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΜΑΡΙΑ ΤΖΑΝΗ

2011-02-18T14:51:00.002+02:00

Η ΜΑΡΙΑ ΤΖΑΝΗ ΜΙΛΗΣΕ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑΜε τίτλο «το έθνος των Ελλήνων- Ήρωες και Εφιάλτες» έγινε η εκδήλωση του Φεβρουαρίου από το Κέντρο Ελευσινιακών Μελετών ΔΑΕΙΡΑ με ομιλήτρια την Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών Μαρία Τζάνη. Στην κατάμεστη αίθουσα του Πολιτιστικού Οργανισμού Ελευσίνας χειροκρότησαν με θέρμη την αγωνίστρια καθηγήτρια, που υπερασπίστηκε με πλείστα γραπτά τεκμήρια από Έλληνες και ξένους πρωταγωνιστές της Ιστορίας την συνέχεια του έθνους των Ελλήνων, η οποία συνέχεια αποτελεί το μέγιστο εμπόδιο της επεκτατικής πολιτικής της «ξένης ακρίδας» (κατά Μ. Θεοδωράκη) για την υποδούλωση του πλέον ελευθερόφρονος λαού του κόσμου. Γι’ αυτό παρουσιάζονται σήμερα εντεταλμένοι «ιστορικοί» και πολιτικοί στην χώρα μας, που με ιδιαίτερη ένταση δολιοφθείρουν τις συνειδήσεις μας, είτε με τηλεοπτικές εκπομπές (η προπαγανδιστική σειρά του Σκάι για το 1821), είτε με εκπαιδευτικά βιβλία (η τετράτομη ιστορία των Βαλκανίων του Ιδρύματος CDRSEE), είτε με διαλέξεις και αποφθέγματα (η εργολαβία του Θ. Παγκάλου). Ήδη, η Μ. Ρεπούση και το βιβλίο της, η Θ. Δραγώνα και η διαπολιτισμική της εκπαίδευση, προκάλεσαν «σεισμό» στο πανελλήνιο πατριωτικό συναίσθημα, και απεσύρθησαν. Αλλά, την σκυτάλη παρέλαβαν ο Θ. Βερέμης, το ΕΛΙΑΜΕΠ και ο Σκάι. Ο λαός μας φυσικά ανθίσταται και τα πνευματικά του τέκνα αγωνίζονται στις επάλξεις. Ο «πόλεμος» μαίνεται και στο διαδίκτυο, καθώς το παρακάτω κείμενο είναι ενδεικτικό (πηγή: http://logioshermes.blogspot.com/2011/01/vs.html#ixzz1BBuXGhTa):

Στην ομιλία του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ο Θ. Πάγκαλος, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, δεν έμεινε μόνο στο παρόν, αλλά είχε έναν "καλό" λόγο να πει και για το παρελθόν των Ελλήνων. Χαρακτήρισε τους Έλληνες που έκαναν την επανάσταση του 1821, ένα "μάτσο αγράμματους και αδαείς χωριάτες, οι οποίοι γι' αυτόν τον λόγο (επειδή ήταν αγράμματοι) αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα σχίσμα από την οθωμανική αυτοκρατορία. Τέλος, δήλωσε ότι οι νεοέλληνες έχουν την ψευδαίσθηση ότι είναι άμεσοι απόγονοι του Περικλή, κάτι που σύμφωνα με την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στο ακροατήριο.
Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι πως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έχει ήδη απαντήσει στον κ. Αντιπρόεδρο, Θεόδωρο επίσης! Αντιγράφουμε από την περίφημη ομιλία του Στρατηγού στην Πνύκα: "Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέροντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν τα ξένα και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ημέρα χειρότερα, διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού απελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Και τοιουτοτρόπως κάθε ημέρα ο λαός ελίγνευε και επτώχαινε.
Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία, και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από τον λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τί έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Όθεν μας ήλθεν εις το νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι".
Και προσθέτει ταπεινά ο Στρατηγός: "Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοί σας". Θα τον συγχωρέσετε κ. Αντιπρόεδρε;
Βγάλτε συμπεράσματα από τα λόγια του Κολοκοτρώνη, διότι είναι και σήμερα επίκαιρα. Ο λαός μας παραδίδεται στην εξαθλίωση, η πατρίδα ποδηγετείται από ξένους, τα γραμματισμένα παιδιά μεταναστεύουν!
Στην εκδήλωση του Κέντρου Ελευσινιακών Μελετών παρευρέθησαν, ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού κ. Καμπάνης, οι πρώην Δήμαρχοι Ελευσίνος κ. Λεβέντης και Μάνδρας κ. Τσαντίλας, τα μέλη και πολλοί φίλοι της Δάειρας. Στην κα Μαρία Τζάνη απονεμήθηκε αναμνηστικός έπαινος. Η επόμενη εκδήλωση θα γίνει στις 2 Μαρτίου με την παρουσίαση βιβλίου για την Ίμβρο και την γεωστρατηγική σε Αιγαίο και Μεσόγειο.

ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ - ΗΡΩΕΣ ΚΑΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ

2011-01-26T11:18:00.002+02:00

Ομιλεί η Καθηγήτρια του Πανεπ. Αθηνών ΜΑΡΙΑ ΤΖΑΝΗ.
Την Τετάρτη στις 2 Φεβρουαρίου 2011, ώρα 8μμ. στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Ελευσινίων, πραγματοποιείται η προσεχής εκδήλωση του Κέντρου Ελευσινιακών Μελετών ΔΑΕΙΡΑ.
Θέμα: "Το έθνος των Ελλήνων, Ήρωες και Εφιάλτες" αναπτύσσει η Μαρία Τζάνη, και εστιάζεται στους Αγωνιστές του 1821 και στις πρόσφατες δηλώσεις του Θ. Παγκάλου περί "ενός μάτσου αγραμμάτων και αδαών χωρικών", σε φοιτητικό ακροατήριο στο Πανεπ. της Οξφόρδης.

ΜΑΡΑΘΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΣΙΝΙΟΙ ΜΑΡΑΘΩΝΟΜΑΧΟΙ

2010-12-17T15:14:00.002+02:00

Τιμήθηκαν οι Ελευσίνιοι Μαραθωνομάχοι για τα 2500 χρόνια από την Μάχη του Μαραθώνος, οι αδελφοί Αισχύλος, Αμεινίας, Κυναίγειρος, τα τρία τέκνα του Ευφορίωνος
Με την συμπλήρωση των 2500 χρόνων, από το 490 π.Χ. έως το 2010 μ.Χ., το Κέντρο Ελευσινιακών Μελετών ΔΑΕΙΡΑ οργάνωσε εκδήλωση στον Πολιτιστικό Οργανισμό του Δήμου Ελευσίνος, προς τιμήν των Ελευσινίων Μαραθωνομάχων. Ένα μεγάλο χρέος προς τους άξιους προγόνους μας, που τολμούσαν να πουν «ΟΧΙ» σε όποιον επιβουλευόταν την Ελευθερία τους, θυσιάζοντας ακόμα και την ζωή τους. Ομιλητής ήταν ο Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας και τέως Κοσμήτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης. Μετά την ομιλία απονεμήθηκε Έπαινος στον ερασιτέχνη Γλύπτη κ. Τιμολέοντα Ρεντούμη για την κατασκευή του μαρμάρινου αναγλύφου της σκηνής του θανάτου του ήρωα Κυναίγειρου, διαστάσεων 1,60 επί 2 μέτρα, που θα στηθεί στο Μνημείο που ανεγείρει ο Πολιτιστικός Σύλλογος ΔΑΕΙΡΑ στην παραλία Ελευσίνος, στην πλατεία της νέας Μαρίνας, σε συνεργασία με τον Οργανισμό Λιμένος Ελευσίνος. Έπαινο επίσης επέδωσε το Δ.Σ. της Δάειρας στον Αρχιτέκτονα κ. Στέλιο Αλμπάντη, Δημοτικό Σύμβουλο Ασπροπύργου, που εκπόνησε τα σχέδια του Μνημείου. Την εκδήλωση για την Μάχη του Μαραθώνος ετίμησαν με την παρουσία τους, ο Αντινομάρχης Δυτικής Αττικής κ. Β. Τόλης, ο Αντιδήμαρχος Ελευσίνος κ. Δ. Λιάσκος, ο Δημοτικός Σύμβουλος Ελευσίνας κ. Θ. Μίλησης, ο πρώην Δήμαρχος Ελευσίνας κ. Μ. Λεβέντης, ο πρώην Δήμαρχος Μάνδρας κ. Μ. Τσαντίλας, η υπεύθυνη του Ανοιχτού Πανεπιστημίου Ασπροπύργου κ. Ασημ. Φούφα, η πρόεδρος του Συλλόγου Μικρασιατών Ελευσίνας κ. Γ. Γιαγτζόγλου, ο συγγραφέας κ. Χρ. Στάμου, και πλήθος κόσμου. Στους παρόντες διανεμήθηκε μικρό πόνημα του προέδρου της Δάειρας κ. Α. Στάμου για τον Ελευσίνιο ήρωα Κυναίγειρο, από το υπό έκδοσιν βιβλίο του. Αξίζει ιδιαίτερη αναφορά στην παρουσία του Μουσικού Αλέξανδρου Χάχαλη, που αναφέρει ο Μίκης Θεοδωράκης στην επιστολή του που δημοσιεύσαμε στα Δυτικά Νέα για τον σύγχρονο συμβολισμό της μάχης του Μαραθώνος. Ο κ. Χάχαλης οργάνωσε την επίσημη τελετή στον Τύμβο των Μαραθωνομάχων, και απήγγειλε στην αίθουσα της εκδηλώσεως το έργο του «Πανανθρώπινον Μαραθώνιον Κάλεσμα».

ΓΙΑ ΤΑ 2500 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ

2010-11-23T19:48:00.002+02:00

Εκδήλωσις Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010 , ώρα 8.00΄μ.μ.
Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Ελευσινίων
Παγκάλου και Κίμωνος

" Η Μάχη του Μαραθώνος και οι Ελευσίνιοι Μαραθωνομάχοι
ΑΙΣΧΥΛΟΣ , ΑΜΕΙΝΙΑΣ , ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΣ "

Ομιλητής Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης
Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας
τέως Κοσμήτωρ Φιλοσοφικής Σχολής
Πανεπιστημίου Αθηνών

Ο ΜΑΡΑΘΩΝ ΕΜΠΝΕΕΙ ΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

2010-11-01T20:03:00.000+02:00

Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ
Ομολογώ ότι σήμερα, 25.8.10, ξύπνησα αποφασισμένος να αποσυρθώ δια παντός από τα κοινά αναμένοντας ήρεμος στη γωνιά μου το αναπόφευκτο. Κι αυτό γιατί άρχισα να ντρέπομαι, καθώς η φωνή μου κατάντησε φωνή βοώντος εν τη ερήμω.
Όπως ασφαλώς γνωρίζετε, η ζωή, η σκέψη, το έργο και η στάση μου στηρίχθηκαν αποκλειστικά επάνω στον ελληνικό λαό, τον τωρινό, τον χθεσινό, τον παντοτινό. Η σκληρή διαπίστωση λοιπόν ότι αυτή η σχέση δεν υπάρχει πια ήταν φυσικό να με αφήσει μετέωρο. Δεν διαμαρτύρομαι. Δεν κραυγάζω. Άλλωστε αν και ξένος και μόνος στον τόπο που τόσο αγάπησα, είμαι εν τούτοις πλήρης αναμνήσεων που μπορούν να γεμίσουν την μοναξιά μου. Αυτά λοιπόν σκεφτόμουν έως ότου βρήκα στο γραφείο μου το «Πανανθρώπινον Μαραθώνιον Κάλεσμα» του Αλέξανδρου Χάχαλη μαζί με την πρόσκληση για την Τελετή Μνήμης στον Τύμβο των Μαραθωνομάχων.
Ώστε λοιπόν δεν είμαι τόσο μόνος όσο νομίζω. Φτάνει φυσικά η ωραία τελετή σας να μην είναι μια πράξη τυπική αλλά ουσιαστική, προς την κατεύθυνση μιας προσπάθειας για να ξυπνήσουν επί τέλους οι Έλληνες από τον λήθαργο στον οποίο τους έχει καταδικάσει αυτή η πρωτοφανής εισβολή των νεοβαρβάρων, που αυτή τη φορά δεν ήρθαν με ακόντια και σπαθιά που τρυπούν τις σάρκες αλλά με μεθόδους που παραλύουν τη σκέψη και υποτάσσουν τις ψυχές.
Έτσι μεθοδικά προσπαθούν να μεταλλάξουν τον ελληνικό λαό σε κάποιον άλλον με άλλες δοξασίες, αντιλήψεις, αρχές, συνήθειες και με άλλο ήθος, σε ανθρώπους υπάκουους, που να ακολουθούν υποτεταγμένοι και σιωπηλοί τη Μοίρα που τους επιφυλάσσουν οι σύγχρονοι Εξουσιαστές, Έλληνες και Αλλοδαποί.
Και πολύ φοβάμαι ότι αυτές οι ορατές και αόρατες δυνάμεις έχουν ήδη αιχμαλωτίσει την πλειοψηφία του λαού μας, ενώ η μειοψηφία είναι χωρισμένη, διάσπαρτη, αμήχανη χωρίς πυξίδα και οδηγό, έτοιμη να γίνει κι αυτή βορά στην προσπάθεια για την γενικευμένη πολτοποίηση του λαού μας. Έως ότου, όπως είπα, προκύψει ένας άλλος λαός, που ουσιαστικά θα καγχάζει με το παρελθόν του, καθώς θα τον έχουν μεταβάλει και καταστήσει οργανικό μέρος της διεθνούς στρατιάς των παγκοσμιοποιημένων απρόσωπων ιδιωτών.
Από πού λοιπόν θα πιαστούμε όλοι εμείς οι εραστές της αιώνιας Ελλάδας; Εδώ σ’ αυτά τα ιερά χώματα δεν έγινε απλώς μια στρατιωτική σύρραξη αλλά γεννήθηκε ένας νέος κόσμος. Ο Κόσμος του Ελληνισμού. Ο Κόσμος της Λογικής, του Πολιτισμού, της Φιλοσοφίας, της Δημοκρατίας, της Επιστήμης και της Τέχνης. Ο Κόσμος του νεότερου ανθρώπου, που εγκαινιάζει την μεγαλύτερη ιστορική αλλαγή των αιώνων.
Πιστεύω ότι οι δυνάμεις του Χάους, που τώρα επικρατούν διεθνώς βυθίζοντας καθημερινά όλους τους λαούς σε βαθειά πολύπλευρη κρίση, θα ηττηθούν μόνο όταν όλες οι εναπομείνασες δυνάμεις της Αρμονίας συνενωθούν σε μια προσπάθεια να φωτίσουν και να κερδίσουν την πλειοψηφία των ανθρώπων, ώστε να την καταστήσουν δύναμη ιστορική.
Το σύμβολο της Μάχης του Μαραθώνα μπορεί να αποτελέσει μέσα σ’ αυτή την κοσμογονική σύγκρουση την σπίθα και την φλόγα που όσο θα απλώνεται μέσα στους ανθρώπους, τόσο θα συνειδητοποιούν τη δύναμή τους, θα αντλούν θάρρος και θα ακονίζουν τη θέλησή τους να παλέψουν για να σωθεί η Ελλάδα και οι Έλληνες, ο Άνθρωπος και η Ανθρωπότητα.
Ο Μαραθώνας ξανάναψε μέσα μου τη σβησμένη σπίθα, την χαμένη ελπίδα. Χαίρομαι γι’ αυτό. Σας συγχαίρω. Σας ευχαριστώ. Και δηλώνω «παρών».
Αθήνα, 25.8.2010 Μίκης Θεοδωράκης

ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΕΛΕΥΣΙΝΑ 24/10 ΚΥΡΙΑΚΗ 9.30΄

2010-10-21T15:50:00.002+03:00

Ο Παναγιώτης Μητροπέτρος, ο γνωστός Λυκειάρχης του Κερατσινίου έρχεται στην Ιερά Ελευσίνα για Ξενάγηση και Διδασκαλία στο Τελεστήριον. Φίλοι και μέλη της ΔΑΕΙΡΑΣ παρόντες στην μυσταγωγία. ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΟΚΤ. ώρα 9.30΄ το πρωί.

ΑΙΣΧΥΛΕΙΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

2010-10-15T19:04:00.004+03:00

Η Ελλάδα μας, αλλά και όλες οι Χώρες που την θεωρούν Μητρίδα, εορτάζουν φέτος τα 2500 χρόνια από την Μάχη του Μαραθώνα. Στη νικηφόρα αυτή μάχη πολέμησε ο Ελευσίνιος πρόγονος Αισχύλος, και η επούλωση των πληγών του διήρκεσε πέντε χρόνια. Πολέμησε και ο αδελφός του Κυναίγειρος, ο οποίος θυσίασε την ζωή του με τον πλέον ηρωικό τρόπο στα παγκόσμια χρονικά των μαχών. Κι όμως παραμένει ΑΓΝΩΣΤΟΣ! Τα φετινά «Αισχύλεια» του τόπου μας τελείωσαν, αλλά ουδεμία αναφορά δεν έγινε στο κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός! Κάτι σημαντικό και σημαδιακό τους διαφεύγει. Ποιός είναι ο Αισχύλος; Τί οφείλουμε να εορτάζουμε στη μνήμη του, στα Αισχύλεια; Τί είπε και τί έγραψε; Πώς αγωνίσθηκε για την ελεύθερη Ελλάδα; Τί καινούργιο (καινό έργο) προσέφερε ο Αισχύλος στον Ελληνικό Πολιτισμό; Μετά από τριανταπέντε χρόνια Αισχυλείων, πόσο γνωρίζουν τα παιδιά μας (και βεβαίως εμείς οι μεγαλύτεροι) τον μεγάλο υιό του Ευφορίωνος;
Δεν απέδωσαν την ελάχιστη δημόσια τιμή στον Αισχύλο, σεβόμενοι τουλάχιστον την θέλησή του να γραφτεί στον τάφο του, όχι ότι βραβεύθηκε για τα αθάνατα έργα του, αλλά ότι στεφανώθηκε με το αμάραντο στεφάνι της δόξας ενός Μαραθωνομάχου. Ούτε καν βοηθούν την ΔΑΕΙΡΑ, τον Ελληνόψυχο Πολιτιστικό Σύλλογο της περιοχής μας, που εκτελεί από συναίσθηση του Χρέους την ανέγερση του Μνημείου του Κυναίγειρου, ανακοινώνοντάς το με επιστολή προς όλους τους Δημοτικούς Συμβούλους εδώ και μήνες…
Κάποιοι όμως εργάζονται αμισθί καθημερινά (ξοδεύοντας και από την τσέπη τους) για την προβολή της Ελευσίνας πανελληνίως. Ξενυχτάνε στα κομπιούτερς, στο διαδίκτυο και στο φέησμπουκ, οργανώνοντας επισκέψεις στον ιερό μας χώρο, καλώντας κόσμο στα Αληθή Αισχύλεια. Εύγε στους συμπολίτες, που κάθε χρόνο πλέον στεφανώνουν τον Αισχύλο και οργανώνουν την σεμνή και ανέξοδη για τους πολίτες τελετή. Ας μιμηθούμε κάποτε τους «Ευμολπίδες», τον Αθηναϊκό Σύλλογο που κάθε χρόνο τελεί την πορεία της Ιεράς Οδού ανιδιοτελώς, τιμώντας την Ελευσίνα και την Ιστορία της. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους.

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ Η 1η ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓΩΝ

2010-10-13T14:55:00.002+03:00

Αγαπητοί φίλοι πατριώτες,

Μια νέα σελίδα ξεκινά για την ομάδα των Ακομμάτιστων Ελλήνων Ιστολόγων. Ευχαριστούμε θερμά τους φίλους που μας τίμησαν με την παρουσία τους, και όλους εσάς που με ζέση αγκαλιάσατε την προσπάθειά μας. Η μεγάλη επιτυχία της 1ης Συνεδρίας των Ακομμάτιστων Ελλήνων Ιστολόγων, που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 7 Οκτωβρίου, έβαλε γερά θεμέλια για να ευδοκιμήσει και να γιγαντωθεί αυτή η προσπάθεια.

Η Συνεδρία διήρκησε τρεις ώρες και συζητήθηκαν πολλά θέματα και δράσεις. Οι περισσότεροι φίλοι ιστολόγοι από Αττική ήταν κοντά μας, γνωριστήκαμε, και ακούσαμε τις απόψεις τους. Φάνηκε ότι είναι επιτακτική ανάγκη όχι μόνο να ξαναβρεθούμε σύντομα στην Αθήνα, αλλά να πραγματοποιηθεί και μια δεύτερη συνάντηση στην επαρχία, όπως για παράδειγμα στην νύφη της Μακεδονίας μας την Θεσσαλονίκη, όπου αρκετοί έχουν αγκαλιάσει την προσπάθεια, καθώς επίσης και στην λεβεντομάνα Κρήτη.

Επομένη μας κίνηση θα είναι να πραγματοποιήσουμε το Γενικό Προσκλητήριο Ελλήνων Ιστολόγων, προσκαλώντας επίσημα πολλούς φίλους ιστολόγους στην Πύλη μας.

Ο πυρήνας των Αθηνών ήδη έχει σχηματιστεί, και θα δημιουργηθούν πυρήνες ιστολόγων σε όλη την Ελλάδα, που θα έχουν επικοινωνία εντός και εκτός του διαδικτύου. Με αυτόν τον τρόπο θα κάνουμε αισθητή την παρουσία μας όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και στην επαρχία, με οργάνωση συναντήσεων και δράσεων.

Οι Ακομμάτιστοι ανοίγουν την αγκαλιά τους σε όλη την Ελλάδα. Οι Έλληνες ιστολόγοι ενώνονται, συνεργάζονται διαδικτυακά και ετοιμάζονται να απαντήσουν με δράση εντός κι εκτός διαδικτύου, για τις εξελίξεις που δρομολογούνται στην πατρίδα μας. Καιρός να καταλάβουν ότι δεν παίζουν πια σε γήπεδο χωρίς αντίπαλο.

Σας ευχαριστούμε όλους για την εμπιστοσύνη σας, και χαιρόμαστε που σας έχουμε κοντά μας. Είμαστε σίγουροι ότι με την δική σας συμβολή, η προσπάθειά μας είναι καταδικασμένη να πετύχει!

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΙΣΤΟΛΟΓΟΙ
http://akommatistoi-istologoi.blogspot.com/
akommatistoi.istologoi@gmail.com

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

2010-10-02T18:36:00.000+03:00

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Hellenic Quest

Hellenic Quest λέγεται ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμάθησης της Ελληνικής
που το CNN άρχισε να διανέμει παγκοσμίως και προορίζεται σε πρώτο στάδιο για
τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους. Η μέθοδος διδασκαλίας συνίσταται στην
προβολή πληροφοριών στην οθόνη του Η/Υ με ταυτόχρονη μετάδοση ήχου και
κινούμενης εικόνας.. Το πρόγραμμα παράγεται από τη μεγάλη εταιρία Η/Υ Apple, o Πρόεδρος της
οποίας Τζον Σκάλι είπε σχετικά: Αποφασίσαμε να προωθήσουμε το πρόγραμμα
εκμάθησης της Ελληνικής, επειδή η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο που
θα της επιτρέψει ν' αναπτύξει τη δημιουργικότητά της, να εισαγάγει
καινούριες ιδέες και θα της προσφέρει γνώσεις περισσότερες απ' όσες ο
άνθρωπος μπορούσε ως τώρα να αακαλύψει. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μιαν εκδήλωση της τάσης για επιστροφή του
παγκόσμιου πολιτισμού στο πνεύμα και τη γλώσσα των Ελλήνων. Άλλη συναφής εκδήλωση: Οι Άγγλοι επιχειρηματίες προτρέπουν τα ανώτερα
στελέχη να μάθουν Αρχαία Ελληνικά επειδή αυτά περιέχουν μια ξεχωριστή
σημασία για τους τομείς οργανώσεως και διαχειρίσεως επιχειρήσεων. Σε αυτό το συμπέρασμα ήδη οδηγήθηκαν μετά από διαπιστώσεις Βρετανών ειδικών
ότι η Ελληνική γλώσσα ενισχύει τη λογική και τονώνει τις ηγετικές
ικανότητες. Γι' αυτό έχει μεγάλη αξία, όχι μόνο στην πληροφορική και στην υψηλή
τεχνολογία, αλλά και στον τομέα οργανώσεως και διοικήσεως .. Αυτές οι ιδιότητες της Ελληνικής ώθησαν το Πανεπιστήμιο Ιρμάιν της
Καλιφόρνια να αναλάβει την αποθησαύριση του πλούτου της. Επικεφαλής του
προγράμματος τοποθετήθηκαν η γλωσσολόγος -Ελληνίστρια- Μακ Ντόναλι και οι
καθηγητές της ηλεκτρονικής Μπρούνερ και Πάκαρι. Στον Η/Υ Ίμυκο αποθησαυρίστηκαν 6 εκατομμύρια λεκτικοί τύποι της γλώσσας μας
όταν η Αγγλική έχει συνολικά 490.000 λέξεις και 300.000 τεχνικούς όρους,
δηλαδή σαν γλώσσα είναι μόλις το 1/100 της δικής μας.. Στον Ίμυκο
ταξινομήθηκαν 8.000 συγγράμματα 4.000 αρχαίων Ελλήνων και το έργο
συνεχίζεται. Μιλώντας γι' αυτό ο καθηγητής Μπρούνερ είπε: Σε όποιον απορεί γιατί τόσα
εκατομμύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικής απαντούμε:
Μα πρόκειται για τη γλώσσα των προγόνων μας. Και η επαφή μας μ' αυτούς θα
βελτιώσει τον πολιτισμό μας . Οι υπεύθυνοι του προγράμματος υπολογίζουν ότι οι ελληνικοί λεκτικοί τύποι θα
φθάσουν στα 90 εκατομμύρια, έναντι 9 εκατομμυρίων της λατινικής.. Το ενδιαφέρον για την Ελληνική προέκυψε από τη διαπίστωση των επιστημόνων
πληροφορικής και υπολογιστών ότι οι Η/Υ προχωρημένης τεχνολογίας δέχονται ως
νοηματική γλώσσα μόνον την Ελληνική. Όλες τις άλλες γλώσσες τις χαρακτήρισαν
σημειολογικές . Νοηματική γλώσσα θεωρείται η γλώσσα στην οποία το σημαίνον, δηλαδή η λέξη,
και το σημαινόμενο, δηλαδή αυτό, που η λέξη εκφράζει (πράγμα, ιδέα,
κατάσταση), έχουν μεταξύ τους πρωτογενή σχέση. Ενώ σημειολογική είναι η
γλώσσα στην οποία αυθαιρέτως ορίζεται ότι το αμ πράγμα (σημαινόμενο)
εννοείται με το αμ (σημαίνον). Με άλλα λόγια, η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη γλώσσα της οποίας οι λέξεις
έχουν πρωτογένεια, ενώ σε όλες τις άλλες, οι λέξεις είναι συμβατικές,
σημαίνουν, δηλαδή, κάτι, απλώς επειδή έτσι 'συμφωνήθηκε' μεταξύ εκείνων που
την χρησιμοποιούν. ΟΛΕΣ οι λέξεις στην Ελληνική ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ, π.χ. η λέξη ενθουσιασμός = εν-Θεώ,
γεωμετρία = γη +μετρώ, προφητεία = προ + φάω, άνθρωπος = ο άναρθρων (ο
αρθρώνων λόγο). Έχουμε δηλαδή αιτιώδη σχέση μεταξύ λέξεως-πράγματος, πράγμα ανύπαρκτο στις
άλλες γλώσσες. Τα πιο τέλεια προγράμματα Ίμυκος , Γνώσεις και Νεύτων
αναπαριστούν τους λεκτικούς τύπους της Ελληνικής σε ολοκληρώματα και σε
τέλεια σχήματα παραστατικής, πράγμα που αδυνατούν να κάνουν για τις άλλες
γλώσσες. Και τούτο επειδή η Ελληνική έχει μαθηματική δομή που επιτρέπει την αρμονική
γεωμετρική τους απεικόνιση. < BR> Ιδιαιτέρως χρήσιμα είναι τα ελληνικά προσφύματα ΟΠΩΣ : τηλέ , λάνδη
=....LAND, ΓΕΩ...,νάνο, μίκρο, μέγα, σκοπό....ισμός, ΗΛΕΚΤΡΟ.....,
κυκλο...., ΦΩΝΟ...., ΜΑΚΡΟ...., ΜΙΚΡΟ...., ΔΙΣΚΟ....., ΓΡΑΦΟ..., ΓΡΑΜΜΑ...,
ΣΥΝ..., ΣΥΜ....., κ.λπ.. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ C D = COMPACT DISK = ΣΥΜΠΑΚΤΩΜΕΝΟΣ ΔΙΣΚΟΣ Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θεωρούν την Ελληνική γλώσσα «μη οριακή», δηλαδή
ότι μόνο σ' αυτή δεν υπάρχουν όρια και γι' αυτό είναι αναγκαία στις νέες
επιστήμες όπως η Πληροφορική, η Ηλεκτρονική, η Κυβερνητική και άλλες. Αυτές οι επιστήμες μόνο στην Ελληνική γλώσσα βρίσκουν τις νοητικές εκφράσεις
που χρειάζονται, χωρίς τις οποίες η επιστημονική σκέψη αδυνατεί να
προχωρήσει. Γι' αυτούς τους λόγους οι Ισπανοί Ευρωβουλευτές ζήτησαν να καθιερωθεί η
Ελληνική ως η επίσημη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διότι το να μιλά κανείς για
Ενωμένη Ευρώπη χωρίς την Ελληνική είναι σα να μιλά σε έναν τυφλό για
χρώματα. Προωθήστε αυτό το μήνυμα! Όχι για λόγους σοβινιστικούς, Μα για να μαθαίνουμε
σιγά-σιγά την αλήθεια !

Με εκτίμηση,

ΗΛΙΑΔΗΣ ΝΙΚΟΣ

ΤΕΛΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΑΝΑΓΛΥΦΟΥ ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΥ

2010-09-06T23:21:00.002+03:00

ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΤΟ ΓΛΥΠΤΟ ΤΟΥ ΤΙΜΟΛΕΟΝΤΟΣ ΡΕΝΤΟΥΜΗ

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΑΝΑΓΛΥΦΟΥ ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΥ

2010-09-06T23:19:00.002+03:00

Η ΟΜΑΔΑ ΑΝΕΓΕΡΣΕΩΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ

2010-09-06T23:17:00.002+03:00

3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2010

2010-09-06T23:13:00.000+03:00

ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΗΣ ΔΑΕΙΡΑΣ 25-6-10

2010-06-19T17:00:00.003+03:00

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΙΜΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ
Η ΔΑΕΙΡΑ δίνει διάλεξη στην Αθήνα, προσκεκλημένη από τον ΠΑΛΑΙΧΘΟΝΑ, την Παρασκευή 25 Ιουνίου, ώρα 8μμ, με θέμα "Οι τρεις Κατακλυσμοί της Προϊστορίας και η Ελευσίνα", με ομιλητές τον Αναστάσιο Στάμου και την Ιωάννα Κόκλα. Περιλαμβάνονται ο "Ελευσίνιος Θρήνος", το "Βυθισμένο Ράριον Πεδίο" και η "Ιερά Ελευσίς", που παρουσιάζονται με ποιητικό λόγο και διαφάνειες.
Η Πολιτιστική Εταιρεία "Παλαίχθων" εδρεύει στην οδό Παλλάδος 21 (3ος όροφος), πίσω από τον σταθμό του Μετρό Μοναστηρακίου, στην Πλατεία Ψυρρή.
Κάθε βδομάδα εκλεκτοί συνέλληνες δίδουν διαλέξεις στον Παλαίχθονα, πάνω σε θέματα Ελληνικής Γλώσσας, Ιστορίας και Πολιτισμού, όπως οι Αχιλλέας Λαζάρου, Βασίλης Φίλιας, Σαράντος Καργάκος, Κωνσταντίνος Ρωμανός, Σπύρος Χατζάρας, Λεωνίδας Αποσκίτης, Χρήστος Κωνσταντόπουλος και άλλοι.
Επίσης δίδονται δωρεάν μαθήματα Ελληνικής Γλώσσης.
Την Τετάρτη 30 Ιουνίου στον ίδιο χώρο θα προβληθεί η ταινία "Αγέλαστος Πέτρα".
Επικοινωνία στα τηλ. 6942551213 και 6944965803.

Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΦΕΡΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

2010-06-16T08:11:00.001+03:00

ΑΣΤΡΑΠΙΑΙΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥ ΕΛΕΥΣΙΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΤΑΦΩΝ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ
Την ίδια μέρα που δημοσιεύσαμε την άθλια εικόνα των αρχαίων Τάφων στο Δυτικό Νεκροταφείο ο Αντιδήμαρχος Δημήτρης Λιάσκος, προς τιμήν του, έδρασε αστραπιαία. Σε συνεννόηση με τα μέλη της Δάειρας και την Αρχαιολογική υπηρεσία διέθεσε τα απαραίτητα μέσα και το προσωπικό για να καθαριστούν οι δύο Τάφοι, που βρίσκονται εκτεθειμένοι στην βεβήλωση από ασυνείδητους κατοίκους. Έτσι ο Αντιδήμαρχος συντόνισε οκτώ άτομα, πέντε από την Δάειρα και εθελοντές και τρία από τον Δήμο Ελευσίνας, με ψυχή της Ομάδας τον Στράτο Σκαφίδα, συμπολίτη μας με μοναδική και αξιέπαινη ευαισθησία και πρωτοβουλία. Οι Τάφοι κείτονται τώρα καθαροί και περιφραγμένοι. Ο χώρος αυτός είναι παρακείμενος εκείνου που έχει δεσμεύσει η Αρχαιολογική υπηρεσία, και είναι σκόπιμο να δεσμευτεί από τον Δήμο για Πλατεία και ανέγερση Μαυσωλείου των Επτά επί Θήβας, όπως προτείνει το Κέντρο Ελευσινιακών Μελετών ΔΑΕΙΡΑ.

ΠΕΡΙΦΡΑΞΗ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΜΕΝΩΝ ΤΑΦΩΝ

2010-06-16T08:05:00.001+03:00

Η ΟΜΑΔΑ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΠΕΡΙΦΡΑΣΣΕΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΤΑΦΟΥΣ

ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ

2010-05-26T12:47:00.004+03:00

...ΝΥΝ ΑΣΧΗΜΟΝΕΙΝ...

Τας Θήκας των Προγόνων

γέμισαν οι νεο-ελευσίνιοι σκουπίδια...

Πού είσαι ΑΙΣΧΥΛΕ να δεις τα "τέκνα" σου !!;;

Πού είσαι ΑΔΡΑΣΤΕ να δεις τον ΤΑΦΟ σου!!;;

Πού είσαι Θησέα να θάψεις νέους ΗΡΩΕΣ!!;;

Η ΔΑΕΙΡΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ

2010-05-26T12:45:00.001+03:00

ΤΟ ΟΝΕΙΔΟΣ ΤΩΝ ΝΕΟ-ΕΛΕΥΣΙΝΙΩΝ
Στην ταλαίπωρη Ελευσίνα εκτός του «κοινού της γης τεμένους», του Ιερού των Ελευσινίων Μυστηρίων, που κρατούν σε τεχνητή απομόνωση οι αρμόδιοι ασπόνδυλοι οργανισμοί (Υπουργείο Πολιτισμού και Αυτοδιοίκηση), έχουμε και μιαν άλλη ιερή κληρονομιά: «τας Θήκας των Προγόνων» στο λεγόμενο δυτικό Νεκροταφείο. Και γι’ αυτούς τους τάφους πολέμησαν οι Έλληνες στην Σαλαμίνα, όπως μας διασώζει ο Αισχύλος στους «Πέρσες», όταν έψαλλαν στην ναυμαχία τον Παιάνα: «Ώ παίδες Ελλήνων ίτε, ελευθερούτε Πατρίδα, ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων». Όσοι γνήσιοι Ελευσίνιοι, με ήθος και κατ’ έθος, ονειρευόμαστε την ανέγερση ενός περικαλλούς Μαυσωλείου, όπου θα υποκλίνονται Έλληνες και Ελληνιστές εμπρός στην Αρετή και στην Ανδρεία των παλληκαριών που έθαψε εδώ ο Θησεύς, των Ηρώων που έμειναν στην Ιστορία ως οι Επτά επί Θήβας. Είναι θαμμένοι εδώ στην Ελευσίνα, ο Άδραστος του Άργους, ο Τυδεύς της Καλυδώνος, ο Καπανεύς των Μυκηνών, ο Ιππομέδων της Τύρινθος, ο Παρθενοπαίος της Αρκαδίας, ο Πολυνείκης των Θηβών και ο Αμφιάραος του Άργους.
Στην οδό «Επτά επί Θήβας» απουσιάζει όμως επί μακρόν η στοιχειώδης Ελληνική Παιδεία, η ελάχιστη συνείδηση του Χρέους των απογόνων, ο ανθρώπινος σεβασμός προς «τας Θήκας των προγόνων». Πόσο είμεθα άραγε σήμερα διατεθειμένοι να αγωνισθούμε υπέρ των Ελληνικών Αξιών; Το «νυν υπέρ πάντων Αγών» των αρχαίων, κατάντησε «βεβηλώστε τα ιερά και τα όσια… σκουπίδια και σκύλοι στους τάφους των ενδόξων προγόνων μας… τσιμέντο, οξειδωμένα σύρματα και λαμαρίνες για τους Επτά επί Θήβας». Ντροπή σας αρμόδιοι και δήθεν πολίτες του Ιστορικού αυτού τόπου, ντροπή σας όσοι Δήμαρχοι και Αρχαιολόγοι, ντροπή σας ανελλήνιστοι νεο-ελευσίνιοι σκουπιδάνθρωποι. Να φύγετε από δω… Δεν δικαιούσθε να ζήτε στον άγιο αυτό χώρο της Ελληνικής πατρίδας. Εκάς οι βέβηλοι!!!

ΒΕΒΗΛΩΣΗ-ΑΣΕΒΕΙΑ- ΣΚΟΥΠΙΔΑΝΘΡΩΠΟΙ νεο-Ελευσίνιοι

2010-05-26T12:38:00.002+03:00

Ένας εκ των Τάφων

Σκουπίδια, Λαμαρίνες, Οξειδωμένα σύρματα

....και Τσιμέντο χυμένο τριγύρω....

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ-ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ

2010-05-26T12:32:00.001+03:00

Ο Τάφος καθαρίστηκε από εθελοντές Ελληνόψυχους. Βγήκαν ένα κυβικό σκουπίδια με μπάζα...

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΒΗΤΟΡΕΣ ΤΗΣ

2010-05-18T13:46:00.002+03:00

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ

Το 1988, η Φιλοσοφική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών προκήρυξε θέση αναπληρωτή καθηγητή με γνωστικό αντικείμενο την «Ιστορία Νεωτέρας Ελλάδος». Υποψήφιοι μείνανε τελικά δύο, οι Δημήτρης Μιχαλόπουλος και Αντώνης Λιάκος, επίκουροι καθηγητές τότε στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τελικά τη θέση την πήρε ο Λιάκος – παράνομα όμως, επειδή εκλέχτηκε με επιτροπή διμελή και όχι τριμελή, όπως ο Νόμος ορίζει. (Δεν βρίσκανε τρίτο δηλαδή, για να τον κάνουνε νόμιμα.)

Ο Δημήτρης Μιχαλόπουλος προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Η εκδίκαση της υπόθεσης καθυστέρησε επί εφτά χρόνια. Τελικά, εκδόθηκε η απόφαση 3138/1996, με την οποία ακυρώνεται η εκλογή του Λιάκου. Επειδή όμως αυτός ο τελευταίος είχε στο μεταξύ προλάβει να προαχθεί στη βαθμίδα του καθηγητή, τονιζόταν στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ότι, εφόσον προϋπόθεση της εξέλιξής του αυτής αποτελούσε η νόμιμη εκλογή του στη βαθμίδα του αναπληρωτή (η οποία εκλογή αποδείχτηκε παράνομη), έπρεπε να εκπέσει στη βαθμίδα του επίκουρου καθηγητή και να επαναληφθεί η διαδικασία πλήρωσης της θέσης του αναπληρωτή – νομίμως αυτήν τη φορά και με συνυποψήφιό του τον Δημήτρη Μιχαλόπουλο.

Επιπλέον, μετά την κοινοποίηση αυτής της απόφασης (3138/1996) του Συμβουλίου της Επικρατείας στο πανεπιστήμιο Αθηνών, ο προϊστάμενος του Δικαστικού Τμήματος αυτού του τελευταίου σε έγγραφό του προς τον πρόεδρο του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής ζήτησε την ανάκληση του διορισμού του Α. Λιάκου σε θέση καθηγητή. Αυτό όμως δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. Και αντί για αυτό οι κατά καιρούς πρυτάνεις του πανεπιστημίου Αθηνών προσπάθησαν να βρουν άλλες «λύσεις», με μοναδικό σκοπό «να μην πειραχτεί ο Λιάκος». Οι λύσεις όμως αυτές και οι συνακόλουθες μεθοδεύσεις ήταν εξώφθαλμα παράνομες – κάτι που δεόντως επισημάνθηκε από τον κατά το 2000 Πρόεδρο του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας καθώς και από τον τότε Κοσμήτορα της Φιλοσοφικής Σχολής.

Η υποστήριξη που έχει ο Λιάκος οφείλεται στον δικηγόρο του, τον γνωστό Νίκο Αλιβιζάτο, ο οποίος αποτελεί κρίκο της προστατευτικής αλυσίδας που συνδέει τον Λιάκο με το παρακράτος του Συριζο-πασόκ και, ακόμα πιο πέρα, με τον Σόρος. Ο Αλιβιζάτος, φίλος και παλιότερα συνεργάτης του Προκόπη Παυλόπουλου, έχει την αντίληψη ότι Νόμος είναι ό,τι συμφέρει αυτόν τον ίδιο και τους φίλους του. Ενώ, πράγματι, στο φύλλο της 13^ης Σεπτεμβρίου 1998 (σελ. Α 24) της εφημερίδας Το Βήμα, διατυμπάνιζε πως «Συμβούλιο της Επικρατείας αποτελεί το σοβαρότερο θεσμοθετημένο αντίβαρο στην ισχύ των κυβερνώντων», σε δικόγραφό του προς τον Δημήτρη Μιχαλόπουλο έλεγε ακριβώς το αντίθετο: «η διοίκηση (δηλαδή το κράτος) έχει την ευχέρεια και όχι την υποχρέωση να ανακαλεί τις παράνομες πράξεις».

Αυτά ως προς τον Λιάκο, που ζει και βασιλεύει. Όσο για τον Δημήτρη Μιχαλόπουλο, αφού υπέστη αυτήν την κατάφωρη παρανομία, διώχτηκε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, όπου ήταν ωρομίσθιος καθηγητής, έχασε τη θέση του ως καθηγητή στη Ναυτική Σχολή Πολέμου, διώχτηκε και απ' αλλού και τελικώς έμεινε και τέσσερα χρόνια άνεργος.

Οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, τηρώντας την τακτική του να μην απαντούν, έχουν, μέχρι σήμερα, αρνηθεί να εφαρμόσουν την απόφαση 3138/1996 του Συμβουλίου της Επικρατείας – με τα γνωστά γενικευμένα αποτελέσματα στον χώρο της Παιδείας, που έχει πια από καιρό πάψει να είναι εθνική.

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ

ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΘΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ 3138/1996 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΝΑ ΕΚΠΕΣΕΙ Ο Α. ΛΙΑΚΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠ. ΑΘΗΝΩΝ

KAI NA EΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

epitropi1978@gmail.com

(http://ethnikonthematon.blogspot.com)

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΔΑΕΙΡΑΣ 5-5-2010

2010-05-13T01:06:00.002+03:00

ΛΕΣΧΗ ΜΠΙΛΝΤΕΡΜΠΕΡΓΚ: Η ΣΚΙΩΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Το Κέντρο Ελευσινιακών Μελετών ΔΑΕΙΡΑ έχοντας εμβαθύνει στην μελέτη της Ιστορίας, πέραν των επιφαινομένων διδαχών και των απαγορευτικών δογμάτων, τολμά να υπεισέρχεται και στα σύγχρονα διεθνή παρασκήνια, που προσπαθούν να χαράξουν την Ιστορία ερήμην των λαών. Από το 1954 και κάθε άνοιξη συνεδριάζουν εν κρυπτώ 100-130 πολιτικοί, επιχειρηματίες και διαμορφωτές της κοινής γνώμης χαράσσοντας γεωπολιτική στρατηγική. Η προηγούμενη συνεδρίαση έγινε στην Ελλάδα τον Μάιο του 2009 με γνωστά ονόματα πολιτικών στη λίστα: Διαμαντοπούλου, Πάγκαλος, Αλογοσκούφης, Γκάιτνερ (Υπ. Οικονομικών ΗΠΑ), Χόλμπρουκ (Ειδ. Αποστ. ΗΠΑ σε Πακιστάν-Αφγανιστάν), Τρισέ (πρόεδρος Ε.Κ.Τ.), ενώ παλαιότερα δεν έλειψαν οι Παπανδρέου, Καραμανλής, Σαμαράς και Μπακογιάννη.
Παγκόσμια οικονομικά φόρουμ, ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, Δ.Ν.Τ. είναι μερικά από τα όργανα επιβολής της Νέας Τάξης Πραγμάτων, με σκοπούς και μεθόδους που επιτάσσουν οι σκιώδεις Κυβερνήτες-Παγκοσμιοποιητές (είναι οι γνωστοί Τραπεζίτες που «παίζουν πόλεμο» αποδομώντας τα Κράτη) μέσω και της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Φαίνεται ήδη η βιασύνη ενεργειών προς επίτευξη των μεσοπρόθεσμων στόχων τους, που είναι με λίγα λόγια:

α) Η Παγκόσμια Κυβέρνηση, που έχει ήδη ανακοινωθεί από τον Βέλγο Πρόεδρο της Ε.Ε. Ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου στις 28 Απριλίου στο συνέδριο του Economist επίσης δήλωσε: «Χρειαζόμαστε παγκόσμια διακυβέρνηση τώρα, παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση. Και την χρειαζόμαστε γρήγορα…» (πρωτοσέλιδο στην εφημ. «Φίλαθλος», φ. 4-5-10).
β) Το παγκόσμιο Νόμισμα, που θα έρθει ως σωτηρία μετά την κατάρρευση του Ευρώ και του Δολαρίου, που οι Τραπεζίτες αυτοί σκηνοθετούν με «μαριονέτες» τους Πολιτικούς της Λέσχης στο «θέατρο» των κερδοσκοπικών επιθέσεων των «Αγορών». Οι λαοί Ευρώπης και Αμερικής πρέπει πρώτα να φοβηθούν και συγχρόνως να πεινάσουν με την επιβληθείσα κατάσταση οικονομικής τρομοκρατίας, ώστε έπειτα να αποδεχθούν την σωτήρια Νέα Τάξη των Ροκφέλερ και Ρότσιλντ, Μόργκαν και Στάνλεϋ, Γκόλντμαν και Ζάκς, ενώ ο Βάρμπουργκ ήδη από το 1950 είχε δηλώσει ενώπιον της Γερουσίας των ΗΠΑ: «Θα έχουμε μια Παγκόσμια Κυβέρνηση, είτε το θέλετε είτε όχι. Το μόνο ερώτημα είναι αν αυτό θα γίνει με επιβολή ή με συναίνεση».
γ) Ο κατακερματισμός των Εθνών-Κρατών με «όπλα» την κατευθυνόμενη μετανάστευση μουσουλμανικών πληθυσμών στην Ευρώπη, ειδικά δε στην Ελλάδα και με αθρόες «Ιθαγενοποιήσεις» Αλβανών, Σκοπιανών και λοιπών αλλοεθνών, με στόχο τις αυτονομημένες Περιφέρειες (ο «Καλλικράτης» σε Θράκη, Μακεδονία, Ήπειρο, Νήσους Αιγαίου).
Τί απαντούμε στο Σχέδιο Πλανητικής Δικτατορίας; Όλοι ακούμε τον Μαξ Κάιζερ ή τον Άλεξ Τζόουνς, τους ελεύθερους δημοσιογράφους, που περιμένουν από την Ελλάδα πρώτη να αντισταθεί, όπως η Ιστορία έχει σε κάθε τέτοια τιτάνια σύγκρουση αποδείξει. Μιλούν για μια «Μάχη του Μαραθώνος» στις νέες συνθήκες. Από άλλες φωνές του διαδικτύου ξεχωρίζω αυτήν (ενός Ούγγρου):

«Ώ Ελλάδα που αγαπάς την Ελευθερία, ήρθε πάλι η δική σου ώρα! Πιάσε το δόρυ και την ασπίδα, και κάνε για μας (τους ανάξιους) τις νέες Θερμοπύλες! Ελευθερία, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Ανεξάρτητη, κυρίαρχη, ελεύθερη Ελλάδα! Πολεμήστε! Πολεμήστε και πάλι, για όλη την Δύση, για όλον τον Κόσμο…"

ΤΟ ΑΝΑΓΛΥΦΟ ΚΑΙ Ο ΓΛΥΠΤΗΣ

2010-04-20T10:27:00.003+03:00

ΦΙΛΟΤΕΧΝΗΘΗΚΕ ΤΟ ΑΝΑΓΛΥΦΟ

ΤΟΥ ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΥ

Ο ερασιτέχνης Γλύπτης Τιμολέων Ρεντούμης

έκανε το θαύμα του !

Τιμή και δόξα στον ήρωα Κυναίγειρο

2500 χρόνια μετά την Μάχη του Μαραθώνος

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΑΝΑΓΛΥΦΟΥ ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΥ

2010-04-20T10:22:00.001+03:00

ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΣ

ΚΑΤΑΣΧΩΝ ΠΕΡΣΙΚΗΝ

ΝΑΥΝ ΕΧΕΙΡΟΚΟΠΗΘΗ

ΜΑΧΗ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ

ΤΟ ΔΝΤ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

2010-04-15T21:10:00.001+03:00

ΦΙΛΟΤΕΧΝΕΙΤΑΙ ΤΟ ΑΝΑΓΛΥΦΟ ΤΟΥ ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΥ

2010-03-27T11:10:00.002+02:00

2500 χρόνια από την Μάχη του Μαραθώνα ! Καιρός να τιμήσουμε τον ήρωα ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟ στην Ελευσίνα ! Ο Τιμολέων Ρεντούμης ανέλαβε να φιλοτεχνήσει το ΑΝΑΓΛΥΦΟ (μάρμαρο 1,60x2,00). Στην φωτογραφία Καθηγητές της Επαγγελματικής Σχολής Ασπροπύργου με τον Γλύπτη στο Εργαστήριό του (26-3-2010).

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ

2010-03-17T07:47:00.003+02:00

ΕΘΝΟΚΤΟΝΙΑ ΕΝ ΕΞΕΛΙΞΕΙ
Ένα Πολιτιστικό Σωματείο σαν την Δάειρα με πλούσια δράση οκτώ ετών, σε ποικίλα θέματα Ιστορικής έρευνας, με πρωτοποριακές μελέτες για την Ελευσίνα και τον Ελληνισμό, τακτικές διαλέξεις σε θέματα Ελληνικής Γλώσσας, Μουσικής, Φιλοσοφίας και Παιδείας, είναι αδύνατον να λείψει από το Πατριωτικό προσκλητήριο των ιστορικών ημερών που ζούμε. Η Δάειρα δίνει πολυετή αγώνα επανελληνίσεως, κόντρα στο καθεστώς αφελληνισμού και πολυπολιτισμού που μας επιβάλλεται έξωθεν, και αποτελεί ζωντανό και ζωτικό κύτταρο της Ελληνικής κοινωνίας εν Ελευσίνι.
Η Ελλάδα δυστυχώς επελέγη ως πιλοτικό πείραμα εφαρμογής της παγκοσμιοποίησης σε εθνικό κράτος. Εδώ επικεντρώνεται η επιχείρηση διείσδυσης στους κρατικούς θεσμούς, στα ΜΜΕ, στην Παιδεία, στην Εξωτερική Πολιτική. Εδώ εφαρμόζονται οι μέθοδοι της Κοινωνικής Μηχανικής (Social Engineering). Εδώ εξαγοράζονται και χειραγωγούνται σε πρωτοφανή κλίμακα οι συνειδήσεις. Εδώ δρουν εκατοντάδες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και κλιμάκια Πρακτόρων. Πλήρης ανάλυση υπάρχει στο βιβλίο του Καθηγητή Φιλοσοφίας Πανεπ. Αιγαίου Κων. Ρωμανού «Εθνοκτονία εν εξελίξει», που απετέλεσε και το θέμα της διαλέξεως της ΔΑΕΙΡΑΣ του Μαρτίου 2010, εγκαινιάζοντας τον νέο χώρο του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ελευσίνος.
Ομιλητής ήταν ο Καθηγητής Ιστορίας Δημήτρης Μιχαλόπουλος, Διευθυντής του Ιδρύματος Ιστορίας του Ελευθερίου Βενιζέλου και της αντίστοιχης Εθνικής περιόδου, που δεν επελέγη τυχαίως. Είναι εκείνος του οποίου την θέση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κατέχει παρανόμως (παρά την καταδικαστική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, εδώ και δεκατέσσερα χρόνια) ο Αντώνης Λιάκος, από την «παρέα Ρεπούση-Δραγώνα-Φραγκουδάκη», του γνωστού Εθνομηδενιστικού κύκλου, που έχει αλώσει τα Πανεπιστημιακά μας Ιδρύματα. Στόχος της «παρέας» είναι να εκπαιδεύουν Νηπιαγωγούς, Δασκάλους και Καθηγητές με τις αρχές των Νεοταξιτών (Globalist) για αλλαγή συνειδήσεως (μιλάμε για παραγωγή «γενιτσάρων») και να απομακρύνουν τον «Εθνοκεντρισμό» από τα Σχολικά βιβλία.
Την ιστορική αυτή στιγμή, τόνισε ο κ. Μιχαλόπουλος, η Ελληνική κοινωνία, εξαιτίας των διαλυτικών φαινομένων που αναφέραμε, δεν μπορεί να αφομοιώσει τα κύματα των μεταναστών, όπως μπορούσε σε άλλες εποχές. Δεν υπάρχει τίποτα το κοινό (όπως π.χ. η θρησκεία ανάμεσα σε Βαλκανικούς ή Ανατολικο-Ευρωπαϊκούς λαούς) για να δεθούμε. Αντιθέτως, οι αλλογενείς που εποικίζουν την χώρα μας, εκτός από την διαφορετική καταγωγή έχουν και διαφορετική κουλτούρα, ήθη και έθιμα, παραδόσεις ασύμβατες με τον Ελληνισμό. Και όμως, αυτό που στην Ευρώπη αναγνωρίζεται πλέον ως πρόβλημα, στην Ελλάδα προβάλλεται ως «λύση»…
Συστήνουμε ενθέρμως την ανάγνωση του βιβλίου του κ. Ρωμανού.

ΟΙ 10 ΠΛΗΓΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ

2010-02-16T22:12:00.004+02:00

Οι προφητείες εκπληρώθηκαν. Οι Δέκα Πληγές του Φαραώ "χτύπησαν" τις ΗΠΑ. Η πρώην υπερδύναμη προσβλήθηκε από τη "νόσο" των αυτοκρατοριών και τώρα κινδυνεύει με "θάνατο" το σύνολο του χριστιανισμού.
ΤΡΑΪΑΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

https://docs.google.com/Doc?docid=0AboN6TL2ltA3ZGhkaDJ6Z3BfMGQ5eHQ1OGNt&hl=en
Αντιγραφή της διεύθυνσις στον browser για την εμφάνιση του κειμένου

ΨΗΦΙΣΜΑ ΟΜΟΓΕΝΩΝ Ν.ΥΟΡΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ

2010-02-07T12:57:00.006+02:00

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΙΤΤΑΣ 2010

2010-02-05T18:17:00.004+02:00

ΚΟΠΗ ΠΙΤΤΑΣ ΔΑΕΙΡΑΣ

Την Κυριακή 24 Ιανουαρίου στο κέντρο «Μονοπώλιο» έκοψε την πίττα το Κέντρο Ελευσινιακών Μελετών ΔΑΕΙΡΑ. Ο πρόεδρος κ. Αναστ. Στάμου και τα μέλη του Δ.Σ. του Πολιτιστικού Σωματείου κ.κ. Νικ. Τσίτσος, Ιωάν. Κόκλα, Χρ. Λιδωρικιώτης και Ιωάν. Μπάρδης ευχήθηκαν καλή χρονιά, αποδοτική και δημιουργική για όλους. Έγινε αναφορά στο πολύπλευρο έργο της «Δάειρας» που επιτελέσθηκε κατά το προηγούμενο έτος, με διαλέξεις διαπρεπών Ελλήνων, περιηγήσεις στον Ιερό Χώρο της Ελευσίνος, και με αιχμή την μη πραγματοποιηθείσα ακόμη έρευνα στον βυθό του Κόλπου της Ελευσίνος για την ανεύρεση ενός πανάρχαιου αντιπλημμυρικού τεχνικού έργου στο βυθισμένο Ράριον πεδίο, όπως τα πορίσματα των πολυχρόνιων μελετών του Συλλόγου καταδεικνύουν. Αυτή η έρευνα θεωρείται άκρως σημαντική, διότι θα αναδείξει μια άγνωστη Ιστορία 8.000 ετών πριν από σήμερα. Περιμένοντας την έγκριση της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων και την χρηματοδότηση του έργου από τον Δήμο Ελευσίνος, ελπίζουμε όλοι η έρευνα να διεξαχθεί αισίως από το Πανεπιστήμιο Πατρών εντός του 2010.

Ανακοινώθηκε το πρόγραμμα των εκδηλώσεων του Συλλόγου για το τρέχον έτος, με επικείμενη την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου, στις 8μμ. στην αίθουσα διαλέξεων του νέου κτηρίου του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου (Παγκάλoυ και Κίμωνος) δίπλα στον Άη Γιώργη), με θέμα «Ορφισμός και Ελευσίνια» που θα παρουσιάσει ο Δρ. Φιλοσοφίας κ. Δήμος Σινανίδης.

Επισημάνθηκε ότι το έτος 2010 συμπληρώνονται 2500 χρόνια από την κοσμοϊστορική μάχη του Μαραθώνος, όπου εκτός από τον Αισχύλο πολέμησε ηρωικά και έπεσε αυτοθυσιαζόμενος ο αδελφός του Κυναίγειρος. Η ΔΑΕΙΡΑ θα τιμήσει φέτος τον ήρωα Κυναίγειρο με έκδοση βιβλίου και ανέγερση μνημείου, η μακέτα του οποίου παρουσιάστηκε (ως έργο των μαθητών της Επαγγελματικής Σχολής Ασπροπύργου στα πλαίσια Πολιτιστικού προγράμματος).

Επιδείχθηκε επίσης το έμβλημα σε ασπίδα του γένους των Κηρύκων (Ευμολπίδες και Κήρυκες ήσαν τα δύο Ιερατικά γένη της Ελευσίνος), που επιμελήθηκε το μέλος του Αγήματος «Σπαρτιατικές Μόρες» κα Αικ. Γκιόκα, απεικονίζοντας τον «Ήλιο του Μεσονυκτίου».

Στην εκδήλωση της κοπής πίττας παρευρέθησαν αρκετοί φίλοι από Μάνδρα, Μαγούλα, Ασπρόπυργο, Κόρινθο, Αθήνα, και μέλη του Συλλόγου. Ανάμεσά τους οι πρώην Δήμαρχοι Ελευσίνος κ. Μιχ. Λεβέντης και Μάνδρας κ. Μελ. Τσαντίλας, ο Δημ. Σύμβουλος Ασπροπύργου κ. Στ. Αλμπάντης, από τον Σύλλογο Μικρασιατών η κα Γ. Γιαγτζόγλου.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΔΗΜΟΥ ΣΙΝΑΝΙΔΗ

2010-02-04T21:28:00.005+02:00

Ο κ.Δ.ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ φειδωλός σαν

από αιώνων μύστης των ΕΛΕΥΣΙΝΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ απεκάλυψεστην ομιλία του, όσα επιτρεπόταν να πει, στο πολυπληθές και πολυ-

νοήμον κοινό της ΔΑΕΙΡΑΣ το οποίον λίγα άκουσε, και πολλά κατάλαβε.

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

2010-02-02T21:58:00.002+02:00

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (1961 - 2004)

Δώδεκα διαδοχικές εκδόσεις, εμπλουτισμένες συνεχώς με νεότερα δεδομένα, κυκλοφόρησαν πάνω στην ανθρωπολογική - εθνογενετική μελέτη των Ελλήνων. Βάση αυτού του έργου αποτελεί η διδακτορική διατριβή τού Άρη Ν. Πουλιανού, που εκπονήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας υπό την επίβλεψη του διάσημου καθηγητή Ανθρωπολογίας Γ. Φ. Ντεμπέτς. H έρευνα στηρίχθηκε στη μελέτη 70 ανθρωπολογικών γνωρισμάτων 3000 περίπου Ελλήνων πολιτικών προσφύγων του 1949 στην τ. Σοβιετική Ένωση. Τα γνωρίσματα αυτά (π.χ. ύψος σώματος, πλάτος προσώπου, χρώμα δέρματος, σχήμα ματιών), αντανακλούν με τη σειρά τους τις δομές των γονιδίων και του DNA. Η στατιστική επεξεργασία, σε συνδυασμό με την γεωγραφική τους κατανομή, απέδειξε μαθηματικά την ακατάπαυστη βιολογική συνέχεια των Ελλήνων σε όλη τη διάρκεια της ιστορικής και προϊστορικής εποχής (λόγω της μικρής στατιστικής απόκλισης στη διασπορά των ανθρωπομετρικών και σωματοσκοπικών γνωρισμάτων), που ανάγεται τουλάχιστο στη Μεσολιθική και Άνω Παλαιολιθική περίοδο (30.000 χρόνια). Επίσης, η ιστορική συνέχεια αποδεικνύεται από τη σύγκριση των μετρήσεων των σύγχρονων κατοίκων με αυτές των αρχαίων και προϊστορικών κρανίων της Ελλάδας, οι οποίες στατιστικά δεν παρουσιάζουν διαφορές. Έτσι, παρά τις κατά καιρούς επιδράσεις και περιορισμένες (κυρίως εσωτερικές) μετακινήσεις πληθυσμών, με την ανθρωπολογική έρευνα έγινε φανερό ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας έμεινε βασικά αναλλοίωτος και ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι απόγονοι των αρχαίων φύλων που κατοικούσαν στην ελληνική χερσόνησο. Από την ίδια μελέτη έγινε επίσης γνωστό ότι οι Αλβανόφωνοι, οι Σλαβόφωνοι (μέχρι και το Μαυροβούνιο), καθώς και οι Βλάχοι της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας, είναι στην πλειονότητά τους αυτόχθονες και έτσι οι ξένες επιδράσεις σε αυτούς αφορούν κυρίως στη χρήση των νεότερων γλωσσών που μεταχειρίζονται σήμερα.

Το ενδιαφέρον που έδειξε εξ αρχής ο Τύπος για την "Προέλευση των Ελλήνων", παρατίθεται ενδεικτικά στα παρακάτω δημοσιεύματα.

ΑΥΓΗ,
6-1-1962: «Πάνω από 150 επιστήμονες του Παν/μίου και της Ακαδημίας της Μόσχας συμφώνησαν απόλυτα με τις επιστημονικές απόψεις του κ. Άρη Πουλιανού, υπογράμμισαν τη σοβαρότητα της εργασίας και χωρίς να τσιγκουνευτούν στις εκφράσεις τους, μίλησαν με πολύ εγκωμιαστικά λόγια γι' αυτόν. Ο δόκτωρ Σ. Α. Τόκαρεφ, καθηγητής της εθνογραφίας του Πανεπιστημίου της Μόσχας και διευθυντής του Τμήματος της Εθνογραφίας των λαών της Ευρώπης στο Ινστιτούτο Εθνογραφίας της Ακαδημίας Επιστημών της Μόσχας, δήλωσε τα εξής:

Η εργασία του Άρη Ν. Πουλιανού παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον για την Εθνογραφική Επιστήμη. Το συγκεντρωμένο και επεξεργασμένο στατιστικά τεράστιο υλικό ανθρωπολογικών ερευνών ανάμεσα στους Έλληνες πρώτη φορά εισάγει στην επιστήμη νέο είδος πηγών για τη μελέτη ενός προβλήματος βασικής σημασίας, όπως είναι η καταγωγή του ελληνικού λαού. Ως τώρα για το ζήτημα αυτό στην επιστήμη είχε γίνει γενικά δεκτή η άποψη ότι οι σύγχρονοι Έλληνες ιστορικά έχουν πολύ λίγα κοινά με τους αρχαίους Έλληνες ιδρυτές του αρχαίου πολιτισμού, ότι οι σύγχρονοι Έλληνες στο μεγαλύτερο μέρος τους αντιπροσωπεύουν απογόνους Σλάβων, Αλβανών και άλλων λαών που μετώκησαν στην Ελλάδα και συγχωνεύτηκαν με τους Έλληνες της Βυζαντινής εποχής. Αντίθετα ο συγγραφέας της παρούσης εργασίας, πειστικά και στηριγμένος σε ανάλογο υλικό, δείχνει ότι όποια κι αν ήταν η επίδραση των Σλάβων και των άλλων λαών που ήρθαν σε επαφή με τους Έλληνες, ο λαός της σύγχρονης Ελλάδας είναι βασικά απόγονος του αρχαίου πληθυσμού της Βαλκανικής και των νήσων του Αιγαίου.

Ο παγκοσμίου φήμης ανθρωπολόγος του πανεπιστημίου της Μόσχας δόκτωρ Ι. Ι. Ρογκίνσκυ, σημειώνει ότι το νότιο τμήμα της Βαλκανικής βρίσκεται στην περιοχή της Ευρώπης, απ' όπου διέρχεται η πλατειά συνοριακή ζώνη ανάμεσα στους χώρους της διναρικής και προσθιασιατικής φυλής. Έτσι σ' αυτή την περιοχή μπορεί να διαπιστωθούν μερικά από τα γενικά προβλήματα της ταξινόμησης των λαών της Ευρώπης και της πρόσθιας Ασίας. "Επί πλέον πρέπει να σημειωθεί ότι σ' αυτή την εργασία βρίσκει τη θέση της και η κριτική των ρατσιστικών κατασκευασμάτων σχετικώς με τη γένεση του αρχαίου πολιτισμού της Ελλάδας". (Σημ.: Εννοούνται οι ρατσιστικές θεωρίες που υποστηρίζουν ότι οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι απόγονοι των αρχαίων και ότι αυτός είναι ο λόγος που ο πολιτισμός τους σήμερα υπολείπεται των αναπτυγμένων χωρών. Αντίθετα, πέραν του ανεδαφικού συσχετισμού - αν για παράδειγμα συγκριθούν οι παραδόσεις - η επιστημονική διαπίστωση για τη βιολογική συνέχεια των Ελλήνων αποδεικνύει για άλλη μία φορά ότι είναι κυρίως οι γεωγραφικές και κοινωνικο-ιστορικές συνθήκες που διαμορφώνουν το πολιτισμικό επίπεδο ενός λαού).

«Ο διευθυντής του ανθρωπολογικού τμήματος του Ινστιτούτου Εθνογραφίας της Ακαδημίας Επιστημών της Μόσχας δόκτωρ Μ. Γ. Λεβίν πρόσθεσε: ...Μπορεί να φαίνεται παράδοξη η διαπίστωση ότι πολλοί λαοί της Ευρώπης
ανθρωπολογικά μελετήθηκαν χειρότερα απ' ότι οι λαοί της Αυστραλίας, Μελανησίας και άλλων μακρινών χωρών. Από τις χώρες της Ευρώπης η Ελλάς είναι μία από τις ολιγότερο μελετημένες... Η εργασία του Α. Ν. Πουλιανού συμπληρώνει αυτό το κενό. Ο συγγραφέας κατέχει πλήρως τη μεθοδικότητα των ανθρωπολογικών ερευνών, αυστηρά ετήρησε όλους τους αναγκαίους όρους και έδωσε την αρμόζουσα προσοχή.

Ο διευθυντής του Ανθρωπολογικού Ινστιτούτου και Ανθρωπολογικού Μουσείου της Μόσχας δόκτωρ Β. Π. Γιακίμωφ δήλωσε: "Η δική μου άποψη είναι ότι η εργασία του Α. Ν. Πουλιανού αντιπροσωπεύει την πιο τέλεια συγκεφαλαίωση για την Ανθρωπολογία των Ελλήνων".

Από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, στις Η.Π.Α., ο διευθυντής του Ανθρωπολογικού Τμήματος του Smithsonian Institute Τζ. Λ. Έϊντζελ στο American Journal of Physical Anthropology (Αμερικανικό Περιοδικό Φυσικής Ανθρωπολογίας αρ. 22, τ. 5, 1964, σ. 343) σε βιβλιοκρισία της «Προέλευσης των Ελλήνων» γράφει: «Ο Άρης Πουλιανός... σωστά αποφαίνεται ότι υπάρχει πλήρης γενετική συνέχεια από τους αρχαίους ως τους σύγχρονους καιρούς...».

ΤΑ ΝΕΑ, 25-1-1962: «Η επιστημονική έρευνα του Α. Ν. Πουλιανού αντικρούει τη δογματική θεωρία του μισέλληνος Γερμανού ιστορικού Φαλμεράγιερ, που έζησε το 1790-1861, την εποχή του ελληνικού αγώνος της ανεξαρτησίας - και ο οποίος (Φαλμεράιερ) εντελώς δογματικά, χωρίς δηλαδή να προηγηθεί ανθρωπολογική έρευνα - και ως εκ τούτου αυταποδείκτως αντιεπιστημονικά - προσπάθησε να στηρίξει τη θεωρία του εκσλαβισμού της Ελλάδος. Ο ερευνητής καταλήγει ότι η ανθρωπολογική έρευνα με τα απαραίτητα ιστορικά και γλωσσολογικά στοιχεία είναι υποχρεωτική για τη λύση των εθνογενετικών προβλημάτων».

Το παρόν είναι αντανάκλαση όλου του παρελθόντος και σ' αυτό ακριβώς βρίσκεται η ιστορική του αξία. Αν το παρελθόν μάς βοηθάει να καταλάβουμε το παρόν, το παρόν μάς βοηθάει να διανοηθούμε το μέλλον.

ΚΡΗΤΕΣ - ΑΙΓΑΙΟΙ - ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΙ - ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΟΙ

Στη συνέχεια ο Άρης Πουλιανός μελέτησε άλλες 10.000 περίπου άτομα και εκατοντάδες σκελετούς από διάφορες περιοχές της Ευρασίας. Οι ομάδες των Ελλήνων που είχαν λιγότερο αντιπροσωπευθεί στη διδακτορική του διατριβή (Αιγαίου, Πελοποννήσου, Πίνδου) μελετήθηκαν μετά το 1965 με την επιστροφή του στην Ελλάδα.

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΚΡΗΤΩΝ - ΑΙΓΑΙΩΝ

Το βασικό συμπέρασμα (Α. Πουλιανός, 1971, 1999) είναι ότι ο σύγχρονος πληθυσμός της Κρήτης (σε ένα δείγμα 3.000 ατόμων) και όλου του Αιγαίου μαζί με την ενδοχώρα της Θράκης και της Μ. Ασίας έμεινε αναλλοίωτος τουλάχιστον από τη μινωική εποχή και ανήκει στον αυτόχθονα αιγαιακό ανθρωπολογικό τύπο. Οι μεταναστεύσεις που έγιναν σε διάφορα χρονικά διαστήματα επέφεραν ελαφρές αλλαγές, αλλά δεν άλλαξαν την μορφολογία του αρχικού τύπου. Οι επιδράσεις δεν ξεπερνούν το 1-3 % και αυτή η ομοιογένεια προδίδει πάλι το γηγενές των κατοίκων γενικότερα της λεκάνης του Αιγαίου, τουλάχιστον από την Μεσολιθική εποχή, δηλ. πριν από 15.000 χρόνια.

Το 1987 ο Ιταλός καθηγητής ανθρωπολογίας Τζ. Φακίνι ανακοίνωσε στο 2^ο Παγκόσμιο Συνέδριο Παλαιοανθρωπολογίας στο Τορίνο την ύπαρξη ανθρώπινου σκελετού από την Κρήτη 50.000 ετών, ο οποίος μάλιστα παρουσιάζει τη μορφολογία του σύγχρονου (Homo sapiens) και όχι του νεαντερτάλειου ανθρώπου. Η είδηση ουδέποτε έφτασε στα ελληνικά ΜΜΕ, καθόσον το υπουργείο Πολιτισμού επέδειξε μέχρι στιγμής τη συνηθισμένη του αδιαφορία.

Το 1999 στο ιατρικό περιοδικό Tissue Antigens (Αντιγόνα Ιστών, τ. 53, Ιανουάριος) δημοσιεύεται ένα αιματολογικό άρθρο σχετικά με την καταγωγή των Κρητών. Βασικό συμπέρασμα ότι... οι Κρήτες συγγενεύουν περισσότερο με τους Βέρβερους, τους Σημίτες και τους Γιαπωνέζους παρά με τους υπόλοιπους Έλληνες (οι οποίοι έφτασαν από κάπου βόρεια πριν από 4000 χρόνια στην Ελλάδα) και ότι... έτσι είναι πιθανή η αφρικανική και μεσανατολική καταγωγή των Κρητών πριν από 10.000 χρόνια. Το άρθρο υπογράφουν 7 Ισπανοί μαζί με 3 Έλληνες καθηγητές ιατρικής και δυστυχώς καταλήγουν αβασάνιστα στα συμπεράσματά τους αφού αντιπροσωπεύονται μόνο 135 κάτοικοι τού νησιού και μελετάται μόνο το γονίδιο HLA. Επίσης, κινούνται αντιδεοντολογικά, χωρίς δηλαδή να ληφθεί υπόψη η προηγούμενη και φυσικά πιο σίγουρη μεθοδολογικά ανθρωπολογική βιβλιογραφία (ο φαινότυπος, δηλ. τα εξωτερικά ανθρωπολογικά γνωρίσματα αντιπροσωπεύουν χιλιάδες γονίδια). Έτσι, στη βιβλιογραφία τους δεν απαντάται και το έργο του Α. Μούραντ ("Η κατανομή των ανθρώπινων ομάδων αίματος και άλλοι πολυμορφισμοί", εκδ. Οξφ., 1976, σελ. 1055 ), όπου αναφέρεται ότι δεν είναι αξιόπιστη η μελέτη του γονιδίου HLA, γιατί με βάση αυτό βγήκε το αβάσιμο συμπέρασμα ότι οι Βάσκοι, οι Ισλανδοί και οι Κονγκολέζοι συγγενεύουν μεταξύ τους περισσότερο από οποιουσδήποτε άλλους πληθυσμούς. Μπορεί να σημειωθεί πάντως ότι ήδη από το 1965 που δεν είχαν ακόμα καν ξεκινήσει οι βιο-μοριακές συγκριτικές μελέτες τού ανθρώπινου DNA, είχαν ξεφυτρώσει ανάλογες απόψεις, τις οποίες ακολούθησαν κι άλλες, παραδόξως συντονισμένες στην ίδια κατεύθυνση (Π.χ. πρβλ. NEW YORK TIMES - "Cretans labeled non-Greek people", 17/4/1966, παρά τις αντίθετες δημοσιεύσεις οκτώ ελληνικών εφημερίδων της 15/4/1966, όπως της Καθημερινής: Ο πληθυσμός της Κρήτης έμεινεν αναλλοίωτος ανθρωπολογικώς ήδη από της νεολιθικής εποχής (βλ. και ειδική σελίδα).

Από τις ιστορικές, γλωσσολογικές και αρχαιολογικές αναφορές των πιο πάνω αιματολόγων αρθρογράφων, γίνεται φανερό ότι δεν είναι γνώστες ανάλογων ζητημάτων και ότι ακροβατούν σε ένα ιδιότυπο συνοθύλευμα αναπόδεικτων υποθέσεων. Για παράδειγμα, αναφέρουν ότι: όταν αποξηράνθηκε η Σαχάρα προ 10.000 ετών, ίσως οι Βέρβεροι μετανάστευσαν στην Κρήτη και δημιούργησαν το μινωικό πολιτισμό. Δηλαδή, αντί να κοιτάξουν (οι Βέρβεροι) πώς θα επιβιώσουν, έφτιαξαν πλοία, όσοι πρόλαβαν, και μετανάστευσαν μαζικά;. Δεν προβληματίστηκαν καν οι αρθρογράφοι μήπως οι θαλασσοκράτορες Κρήτες ταξίδευαν αντίστροφα, όπως αναφέρουν πάμπολλες πηγές; Εξάλλου προ 10.000 ετών ήταν η εποχή των τελευταίων κατακλυσμών; Η Σαχάρα αποξηράνθηκε προ 5.500 ετών (βλ Σάρα Σίμπσον, Scientific American Oct. 1999). Εάν δεν ήταν παροιμιώδες το συχνά ευφάνταστο όσων δεν έχουν την παιδεία να ασχολούνται σφαιρικά με ανάλογα θέματα, θα μπορούσε κανείς να εκλάβει τα πάρα πάνω ότι έχουν ανάλογες με της Κύπρου σκοπιμότητες, και όχι απλά σαν ένα κακόγουστο αστείο. Φέρνουμε όμως σαν παράδειγμα το παραπάνω άρθρο από το Tissue Antigens για να καταφανεί πόσο εύκολο είναι κάποιος, σκόπιμα ή μη, άσχετος να λαθέψει. Μόνο που είναι λυπηρό στο κατώφλι της 3^ης χιλιετίας να υπάρχουν επιστημονικά περιοδικά που δημοσιεύουν άκριτα τέτοια «πονήματα».

Ο ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

Προκαταρκτική ανακοίνωση έρευνας ("Ανθρωπος", 1977, τ. 4, σ. 5-36) έκανε υπό την καθοδήγηση του Άρη Πουλιανού ο Θ. Πίτσιος, ο οποίος επιβεβαίωσε τα βασικά συμπεράσματα της "Προέλευσης των Ελλήνων", αλλά και συμπλήρωσε τα σχετικά ανθρωπολογικά δεδομένα με τις ανθρωπομετρήσεις 1582 ατόμων. Το 1978 δημοσιεύθηκε και σε αυτοτελή έκδοση με την ένδειξη "Βιβλιοθήκη Ανθρωπολογικής Εταιρείας Ελλάδος, αρ. 2", αφιερωμένο (με αγάπη) στο δάσκαλό του.

ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΟΙ - Ο ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟΣ ΛΑΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Για τη μεγάλη επιστημονική σημασία της ανθρωπολογίας των Σαρακατσάνων, όσον αφορά την εμφάνιση (του πυρήνα) των Ελλήνων, αλλά και των υπόλοιπων Ευρωπαίων, αφιερώνεται ξεχωριστή ιστοσελίδα.

ΠΗΓΗ

http://www.aee.gr/hellenic/1contents/contents.html

2010: Ολόκληρο το Πρόγραμμα της ΔΑΕΙΡΑΣ

2010-01-22T16:34:00.005+02:00

ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΛΕΥΣΙΝΙΑΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ «Δάειρα»
Ιστοσελίδα: http://daeira-kem.blogspot.com/ − Τηλεταχυδρομείον: kem.daeira@gmail.com

Ένας απολογισμός των εκδηλώσεων της ΔΑΕΙΡΑΣ το 2009 δεικνύει την συμβολή του Κέντρου Ελευσινιακών Μελετών στα πνευματικά δρώμενα της Ελευσίνος και των Πανελλήνων.

Φεβρουάριος 2009: Διάλεξη του Καθηγητή Δ/θμιας Εκπ/σης Αναστασίου Στάμου, Προέδρου της ΔΑΕΙΡΑΣ, με θέμα «το Βυθισμένο ΡΑΡΙΟΝ Πεδίο», για το οποίο αναμένεται η ανάδειξή του σε συνεργασία με το τμήμα Ωκεανογραφίας του Πανεπιστημίου Πατρών.

Μάρτιος 2009: Διάλεξη του Καθηγητή Πανεπιστημίου Πατρών Σταύρου Παπαμαρινόπουλου με θέμα «η ΑΤΛΑΝΤΙΣ στον Ατλαντικό Ωκεανό», με αναφορά στο έργο της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας της οποίας προεδρεύει και οργανώνει διεθνή Συνέδρια.

Απρίλιος 2009: Παρουσίαση του Αρχαιοπρεπούς Εκπαιδευτικού Οπλιτικού Αγήματος «ΣΠΑΡΤΙΑΤΙΚΕΣ ΜΟΡΕΣ», που μετέχει σε εκδηλώσεις μνήμης αποδίδοντας τιμές, στις ετήσιες επετείους της μάχης του Μαραθώνα, της ναυμαχίας της Σαλαμίνος, της μάχης των Πλαταιών, και παρελαύνει στις εθνικές επετείους της Εθνεγερσίας του 1821 και της Εποποιΐας του 1940-41.

Μάιος 2009: Παρουσιάστηκε το βιβλίο «Αλέξανδρος-Διόνυσος, το κοινό Όραμα» της Αρχαιολόγου Λιάνας Σουβαλτζή, που δεικνύει για άλλη μια φορά τον Τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Όαση Σίουα της Αιγύπτου.

Νοέμβριος 2009: Παρουσιάστηκε το βιβλίο «Ηπειρωτικός διαχρονικός Ελληνισμός» του Δικηγόρου Γρηγόρη Κοσσυβάκη, που αναδεικνύει τον μεγάλο ήρωα του 15ου αιώνος Γεώργιο Καστριώτη (Σκεντέρμπεη) και αποδεικνύει την Ελληνική καταγωγή του.

Δεκέμβριος 2009: Διάλεξη του Οικονομολόγου και εκδότη του περιοδικού «ΑΡΔΗΝ» Γιώργου Καραμπελιά με θέμα «Νεο-οθωμανισμός και η Ελλάδα σήμερα» επί τη εκδόσει του ομωνύμου βιβλίου του.

Οι προγραμματισμένες εκδηλώσεις της ΔΑΕΙΡΑΣ για το έτος 2010, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Ελευσίνος (Παγκάλου 11, 2ος όροφος), γίνονται συνήθως την πρώτη Τετάρτη εκάστου μηνός και ώρα 8μμ, στην νέα διεύθυνση (παραπλεύρως του ναού του Αγ. Γεωργίου):

ΕΠΑΝΕΚΔΟΘΗΚΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ

2010-01-18T15:23:00.002+02:00

Αναλύονται διεξοδικά οι ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΙ και η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ μας.
Πότε έγιναν οι Κατακλυσμοί;
Τί αλλαγές επέφεραν στην Γεωμορφολογία;
Μέχρι πού εκτεινόταν το ΡΑΡΙΟΝ Πεδίο;
Ποιοί έζησαν κατά την Προκατακλυσμιαία Εποχή;
Ποιά είναι η ΔΑ και ποιά η ΔΑΕΙΡΑ;
Η Ηρωϊκή Εποχή και η Έλευσις της ΔΗΜΗΤΡΟΣ.
Κελεός - Τριπτόλεμος - Εύμολπος.
Πλήρης αναφορά στην Ελληνική ΓΡΑΦΗ.
Ελληνικές Συλλαβικές Γραφές και ΑΛΦΑΒΗΤΟ.
Αποδείξεις για την Ελληνικότητα του Αλφαβήτου.
Η αποκρυπτογράφησις της Επιγραφής του Αμφορέως της Ελευσίνος.
Ελευσίνια Μυστήρια (εισαγωγικά).
Οι τρεις Καταστροφές της Ελευσίνος.
Ο Ελευσίνιος Θρήνος και οι αποκαλύψεις του.
Στοιχεία της Θρησκείας των ΕΛΛΗΝΩΝ.
Η Ελληνική Ιδεολογία.

H KATΑΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΟΣ

2010-01-01T17:52:00.012+02:00

Η Καρυάτις , Δάειρα-Δήμητρα, των Μικρών Προπυλαίων στο Αρχαιολογικό
Μουσείο Ελευσίνος.

Η άλλη Καρυάτις έχει κλαπεί από τον Edward Daniel Clark και βρίσκεται στο Fitzwilliam Museum στο Cambridge στην Αγγλία.

Ο Clark << αγόρασε>> το άγαλμα από τον Τούρκο διοικητή δίνοντάς του ένα τηλεσκόπιο.
Η κατάρα της Ελευσίνος ξεκινά όταν ο Clark ανασύρει το άγαλμα από το χώμα όπου ήτο θαμμένο μέχρι τον λαιμό, από τους Ελευσίνιους χωρικούς,οι οποίοι πίστευαν πως η Αγία Δήμητρα κάνει το έδαφος πιο έφορο και καρποφόρο. Το σύρει στο έδαφος και το καταστρέφει .Το πλοίο που μεταφέρει το άγαλμα στην Αγγλία βουλιάζει, η Καρυάτις ανασύρεται από τον βυθό και συνεχίζει το ταξείδι στην σκλαβειά.

Στην Ελευσίνα τα χώματα πεθαίνουν . Η σαπωνοποιεία και τα άλλα εργοστάσια βρωμίζουν τον αέρα . Το τσιμέντο βαρύ σαν ταφόπλακα, σκεπάζει τις κραυγές της Δήμητρας < Συγκετρώστε υπογραφές και στείλτε στο fitzmuseum-antiquities@lists.cam.ac.uk για να γυρίσω πίσω>.

ΕΝΑΤΟΝ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

2009-12-24T16:40:00.004+02:00

ΑΥΛΩΝ, 23η ΙΟΥΝΙΟΥ 2002
Αναστάσιος Δ. Στάμου

Εισήγησις με θέμα:«ΘΕΑ ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΠΟΧΗ»
Ιστορία και συνέχεια της Ελληνικής Θεολογίας

Θα επιχειρήσουμε να συνδέσουμε το Θρησκευτικόν (Θεά), το Ιστορικόν (Δήμητρα) και το Λαογραφικόν στοιχείον (νεώτερη εποχή). Χρειάζεται κατ’ αρχάς να αναλύσουμε συντόμως τα περί Θεού παρά τοις Έλλησι, τόσο στους παλαιοτέρους όσο και στους νεωτέρους χρόνους, και να επικεντρώσουμε κατόπιν την μελέτη μας στην Θεά Δήμητρα. Αν ερευνήσουμε τα επίθετα και τις ιδιότητες που αποδίδονται στο Θείον, έχουμε αμέσως την ασφαλέστερη Θεολογική ανάλυσι, αφού «Θεόν ουδείς πώποτ’ εώρακε».
Τα στοιχεία που παραθέτουμε ως ιδιότητες και επίθετα προσδιορισμού του Θείου καταδεικνύουν, ότι η Θρησκεία μας, η Θρησκεία των Ελλήνων, είναι ΜΙΑ - η ίδια ανά τους εκατοντάδες αιώνες υπάρξεως του φωτεινού μας Έθνους. Ακριβώς δε λόγω της αρχαιοτάτης ιστορίας μας, είναι φυσικόν οι Μορφές της Λατρείας να αλλάζουν, όχι όμως και το Θρησκευτικό συναίσθημα, το οποίον παραμένει αΐδιον, αιώνιον, υψιπετές και μοναδικό σε ενάργεια και σύλληψι. Τούτο έχει σχέσιν πρωτίστως με την ηλικία του Γένους μας και την συνεπαγομένη ηθική και πνευματική ανάπτυξί του, γραπτώς παραδεδομένης αυτής της αναπτύξεως ήδη από των Ορφικών. Έχει σχέσιν επίσης με το φυσικό περιβάλλον εις το οποίο διάγει ο Έλλην και με την εξ αυτού προσκτηθείσα ιδιοσυγκρασία του.

Διαφάνεια 1η : Η αιωνία των Ελλήνων Θρησκεία

Ιδιότητες - Επίθετα

α) του Θεού Πατρός, β) του Αγίου Πνεύματος

Στους Ορφικούς Ύμνους αποτυπώνονται οι Ελληνικές Θεολογικές συλλήψεις, οι οποίες πρέπει να διδάσκωνται κανονικά στις Θεολογικές μας Σχολές και στο μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία μας, ως προοίμιον της Ορθοδοξίας (αντί της Εβραϊκής τοιαύτης). Διότι οι καταβολές της νεωτέρας Θεολογίας μας είναι σαφώς Αρχαιοελληνικές. Πώς και γιατί συνεδέθη ο Χριστιανισμός, αποκλειστικώς μάλιστα, με την Εβραϊκή θρησκεία, σε μια Παλαιστίνη με δεκάδες Ελληνικές πόλεις και διάχυτο Ελληνικό πνεύμα, είναι άξιον ιστορικής ερεύνης. Δεν ταιριάζει όμως στα Ελληνόπουλα να ξεκινούν την Θρησκευτική τους διδασκαλία με ξένες πεποιθήσεις ενός άλλου αρχαίου λαού, διότι τούτο συνιστά σαφώς πνευματική υποδούλωσι και αλλοτρίωσι. Ο ευσεβής λαός μας πρέπει να μαθαίνη την Ελληνική Θεολογική προ Χριστού συνιστώσα, την Ελληνική Παλαιά Διαθήκη. Συγχρόνως επιβάλλεται επισήμως η ηθική αποκατάστασις των παππούδων μας με την απαλοιφή της ύβρεως περί «Ειδωλολατρίας», του στίγματος αυτού που σκοπίμως διαιρεί και διχάζει τους Έλληνες, ήδη επί αρκετούς αιώνες.
Είναι γνωστόν τοις Έλλησιν, αλλά περιέργως αποκρύπτεται και επισήμως αποσιωπάται, ότι στον Ένα Θεό τελικώς ανάγονται όλες οι Μορφές του Θείου κατά την αρχαία Ελληνική Θεολογία: «είς Θεός εν πάντεσι, είς Ζεύς, είς Άιδης, είς Ήλιος, είς Διόνυσος, τι σοι δίχα ταύτ’ αγορεύω;»
Και ακόμα «Ζεύς πρώτος, Ζεύς ύστατος, Ζεύς κεφαλή, Ζεύς μέσσα. Διός δ’ εκ πάντα τέτυκται». Ένας πράγματι Θεός υπάρχει, αυτογέννητος, και όλα όσα έχουν δημιουργηθεί είναι τέκνα αυτού του ενός. Και αυτός περιφέρεται μέσα σ’ αυτά, όπως λέγει ο Ορφεύς εις τον Μουσαίον: «είς έστ’ (άναξ), αυτογενής, ενός έκγονα πάντα τέτυκται. Εν δ’ αυτοίς αυτός περινίσσεται».
Όχι μόνον ο Θεολόγος, ο παρ’ Έλλησιν Ορφεύς, έδωσε Όνομα στον ένα Θεό Πατέρα - ΖΕΥΣ (του Ζηνός) ως χορηγός του Ζην - αλλά και όλοι οι Έλληνες Φιλόσοφοι ακολουθώντας την οδό της ερεύνης περί Ιδεών, περί Αθανασίας της Ψυχής, περί Αρετής, σε όμοια συμπεράσματα καταλήγουν περί φύσεως Θεού και Ανθρώπου. Μάλιστα η εισήγησις της Τριαδικής Θεότητος - καθαρά Ελληνική υπόθεσις - φανερώνεται εναργέστατα με την φράσι: «ενός Λόγου του ταύτα κοσμούντος και μιας Προνοίης επιτροπευσούσης». Πρόκειται για τις μοναδικές στον κόσμο λέξεις-έννοιες προσδιορισμού του Θεού, ως: ΠΑΤΗΡ, ΛΟΓΟΣ, ΠΡΟΝΟΙΑ. Αλλά και στον Πρόκλο βρίσκουμε: "Μονάδα σε τριούχον ιδών εσεβάσσατο κόσμος".
Φυσικά οι κοινοί και πλείστοι των Ελλήνων, όπως σήμερα έτσι και τότε, δεν ησχολούντο με τόσον βαθέως περιεχομένου θεολογικές έννοιες. Ήθελαν απλά να αντιλαμβάνωνται οπτικώς το λατρευόμενο πρόσωπο, όπως με την ανθρωπίνη υπόστασι συμβαίνει, όταν αρχικώς αντιλαμβάνεται κάποιος μόνον το φυσικόν Σώμα του άλλου. Χρειάζεται πνευματική εξέλιξις για να αντιληφθούμε την Ψυχή και το Πνεύμα που ενυπάρχει στο σώμα. «Ουκ οίδατε ότι υιοί Θεού εστέ και το Πνεύμα οικεί εν υμίν;» λέγει ευαγγελικό κείμενο. Έτσι ασφαλώς συμβαίνει και με τα ανώτερα του Ανθρώπου Θεία όντα.
Η πολυποίκιλη Ελληνική φύσις οδηγεί τον Έλληνα σε πολυδιάστατη απεικόνισι και πολυεπίπεδη λατρεία του Ενός Θεού. Πώς να μην λατρεύση τον Ήλιο που χωρίς την ενέργειά του δεν υφίσταται Ζωή επί γης; Πώς να μην λατρεύση την Γαία που γεννά διαρκώς νέες ζωές με την «επιγαμία» του Ουρανού και όλους μας θρέφει; Πώς να μην λατρεύση τα τέκνα αυτών των Δυνάμεων, τις επί μέρους εκδηλώσεις του Θείου, τις Θείες Ιδιότητες, προσωποποιώντας τα κάθε φορά με πάμπολλα Ονόματα; Πώς να μην απεικονίση σε τρισδιάστατα λατρευτικά αγάλματα τις φανταστικές μορφές τους, αξιοποιώντας το καλλιτεχνικό αισθητήριο που απλόχερα του χορηγεί η Ελληνική φύσις; Πώς να μην θεσμοθετήση πολιούχους Θεούς Αγίους και Ήρωες προστάτες, φωτεινά παραδείγματα Αρετής και προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο; Πώς να μην ανεγείρη περικαλλείς Ναούς προς απόδοσιν τιμής; Θα απορρίψουμε όλα τούτα υιοθετώντας τα στερεότυπα ενός άτεχνου και μισαλλόδοξου λαού που μας θεωρούσε «Ειδωλολάτρες»; Σήμερα δεν απεικονίζουμε τα Θεία; Δεν αγιογραφούμε; Συγχρόνως, άλλοι αλλόθρησκοι δεν μας θεωρούν «απίστους»; Υιοθετεί κανείς την κατηγορία τους;

Στους Ορφικούς Ύμνους, λοιπόν (βλέπε «τα Ορφικά» έκδ. Εγκυκλ. Ηλίου), απευθύνονται δοξολογίες και ικεσίες προς την Θεότητα, όπου χαρακτηρίζονται με αξιοσέβαστα επίθετα οι ιδιότητες του Θεού. Πρέπει να τα ενθυμούμεθα προς απόδειξιν του νοητικού, ηθικού και πνευματικού αναστήματος των Ελλήνων και προς πάσαν σύγκρισιν:

(Ουρανέ) παγγενέτωρ, πρεσβυγένεθλε, κοσμοκράτωρ.
(Φάνητα) πρωτογόνε, αιθερόπλαγκτε, ωογενή, άρρητε.
(Υπερίων) ουράνιον φως, πανδερκές αιώνιον όμμα έχων, φερέσβιε, Παιάν, αμίαντε, χρόνου πάτερ, δέσποτα κόσμου, πάσιν αρωγέ, όμμα δικαιοσύνης.
(Φύσι) παμμήτειρα θεά, ουρανίη πρέσβειρα, άφθιτε πρωτογένεια, αγνή, ατελής τε τελευτή, αυτοπάτωρ, αυτάρκεια, πάνσοφε, πανδώτειρα, αΐδιος ζωή ηδ’ αθανάτη τε πρόνοια, πάντα συ έσσι.
(Γαία) θεά, πάντροφε, πανδώτειρα, τελεσφόρε, παντολέτειρα, φερέκαρπε, ομβροχαρής, πολύσεπτε, έδρανον αθανάτου κόσμου.
(Ανταίη) βασίλεια, θεά πολυώνυμε, μήτερ αθανάτων τε θεών ηδέ θνητών ανθρώπων, αγίων λέκτρων χθονίου Διός αγνού Εύβουλον τέξασα θεόν υπ’ ανάγκης θνητής.
Ζεύ πολυτίμητε, Ζεύ άφθιτε, παντογένεθλε, αρχή πάντων, πάντων τε τελευτή, μακάρων τε θεών πάτερ ηδέ και ανδρών, Ζεύ πάτερ.
Μέγαν, αγνόν, παγγενέτην, βασιλήα μέγιστον, ανίκητον θεόν αγνόν, αστραπέα Δία.
(Δηοί) παμμήτειρα, θεά πολυώνυμε, σεμνή Δήμητερ, κουροτρόφος, ολβιοδώτι, πλουτοδότειρα, παντοδότειρα, θρέπτειρα θνητών, αυξιθαλής, αγλαότιμε, αγνή, εύτεκνε, παιδοφίλη, πολύτεκνε, πολυπότνια, ειρήνην κατάγουσα και ευνομίην ερατεινήν και υγίειαν άνασσαν.

Ας θυμηθούμε μετά απ’ αυτά τις σημερινές μας προσευχές, το «Πάτερ ημών», το «Βασιλεύ ουράνιε», το «Πιστεύω» και τα δοξαστικά τροπάρια της Εκκλησίας μας,για να διαπιστώσουμε την συνέχεια της ταυτότητος του Θρησκευτικού μας συναισθήματος ανά τους αιώνες. Πέραν λοιπόν από τα Δόγματα που επιβάλλουν οι ιστορικές συγκυρίες και αναγκαιότητες, πέραν από την αλλαγή των ονομάτων και των μορφών, μπορούμε να αποδείξουμε, πιστεύω, με τις δύο αυτές απλές διαφάνειες την καταγωγή και την συνέχεια της Ελληνικής Θεολογίας! Μα μήπως και το σύμβολον του Σταυρού δεν είναι προαιώνιον Ελληνικόν;

Διαφάνεια 2α : Η αιωνία των Ελλήνων Θρησκεία

Ιδιότητες - Επίθετα γ) του Υιού Λόγου , δ) της Παναγίας Μητρός Θεού
(Σημ. Τα επίθετα - ιδιότητες στις δύο στήλες παρατηρούμε ότι συμπίπτουν αμέσως ή εμμέσως κατά το πλείστον).

Η Θεά Γαία παρ’ Έλλησιν
Κυρίες και κύριοι,
Η θήλεια Αρχή, η Μάνα Γη που γνωρίζουμε από τις ιστορικές μας παραδόσεις, λατρεύεται στην Ελλάδα ως Θείον Όν, από χρόνους που κρύβονται στο απώτατο παρελθόν (χρόνους προκατακλυσμιαίους, όπως προκύπτει από τις έρευνές μου περί Ελευσίνος και Κατακλυσμών, μέρος των οποίων κατέθεσα στο προηγούμενο Συμπόσιον).
Γραπτά τεκμήρια της λατρείας της Γαίας έχουμε αρχαιόθεν, με προαλφαβητική ακόμα γραφή:
α) στην Κρήτη, στο σπήλαιον του Αρκαλοχωρίου, όπου διαβάζουμε επί αργυρών και χρυσών πελέκεων με Γραμμική Α Γραφή: ΔΑ ΜΑ, στην Θεά Γη Μητέρα (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Α΄ τόμος, Εκδοτική Αθηνών).
β) στην Θήβα, στο αρχείο του ανακτόρου της Καδμείας, όπου διαβάζουμε επί πηλίνων πινακίδων με Γραμμική Β Γραφή: ΜΑ ΓΑ, στην Μάνα Γη (Β. Αραβαντινός, Λουί Γκοντάρ, Θήβαι - οι πινακίδες της οδού Πελοπίδου, έκδοση στα Γαλλικά, Ρώμη 2001).
γ) στην Ελευσίνα, στον ετερόστομο αμφορέα που ευρέθη απέναντι από το σπήλαιον εντός του ιερού χώρου, όπου διαβάζουμε με Γραμμική Β Γραφή σε δύο σειρές: ΔΑ ΤΙΘΩ, στην Θεά Γη ανατίθημι, ΔΑΕΙΡΑ ΖΩΑ, χάριν της ζωής της Δαείρας (Στάμου Αναστάσιος, η Δάειρα και ο Κατακλυσμός του Δευκαλίωνος, Πρακτικά 8ου Συμποσίου Ιστορίας και Λαογραφίας Αττικής).

Διαφάνεια 3η : Η Γαία παρ’ Έλλησιν (ΔΑ - ΔΑΕΙΡΑ - ΔΗΜΗΤΡΑ)
Όπως παρατηρούμε στην διαφάνεια, το αρχικόν όνομα της Γαίας είναι ΔΑ και ΓΑ. Με την λέξι ΔΑ δηλώνεται η ΘΕΑ Γη, η θεότης που αντιπροσωπεύει τον πλανήτη μας στο πνευματικό επίπεδο. Ενώ με την λέξι ΓΑ δηλώνεται το φυσικόν σώμα του πλανήτου μας, αυτό που αποκαλούμε και Χθόνα, από όπου και οι χθόνιες θεότητες, όπως η Κόρη. Στο θαυμάσιο όνομα ΔΑΕΙΡΑ, εις το οποίον ανεφέρθην στο 8ον Συμπόσιον του 1999, περιλαμβάνεται το δισυπόστατο τούτο χαρακτηριστικό εκπεφρασμένο δια μίας λέξεως δια την θεότητα, που αργότερα διακρίνεται προσωποποιουμένη σε Δήμητρα και Περσεφόνη. Δήμητρα η Θεά Γη, Περσεφόνη η χθών, το έδαφος, με τα προσηγορικά Μήτηρ και Κόρη.
Για να αντιληφθούμε καλύτερα την διάκρισι αλλά και την ενότητα φυσικής και πνευματικής οντότητος, ας παραβάλλουμε το έτερον γνωστό Θείον Όν, τον Ήλιον («εικών παγγενέταο Θεού»), ο οποίος λατρεύεται στο πνευματικό επίπεδον. Ο Ύμνος εις Ήλιον του Πρόκλου, στον πρώτο στίχο λέγει: «Κλύθι πυρός νοερού βασιλεύ, χρυσήνιε Τιτάν», όπου ξεκάθαρα αναφέρεται στο νοερόν πυρ, στον πνευματικόν Ήλιον. Είναι ο Απόλλων, τον οποίον επικαλείται το περιώνυμον «ΕΙ», το εν Δελφοίς Ε. Αυτός, συνεχίζει ο ύμνος, «εξοχετεύων υψόθεν πλούσιον ρύμα αρμονίης», τα «πάντα έπλησας εγερσινόοιο προνοίης».
Πρόκειται για την έννοια της θείας Προνοίας, που τα πάντα πληροί με αρμονία, ιδιότητες που σήμερα αποδίδουμε στο Άγιον Πνεύμα (που αύριον εορτάζουμε). Οι μορφές λοιπόν της Θρησκείας μας είναι που αλλάζουν και όχι η Θεολογία μας. Η απεικόνισις δε του τρίτου Προσώπου της Τριαδικής Θεότητος, του Αγίου Πνεύματος ως περιστεράς, ούτε ως λατρεία προς τα ζώα νοείται ούτε φυσικά ως ειδωλολατρία.
Οι λατρευόμενες μορφές στην Ελλάδα αλλάζουν (και πάλιν), όταν ο (τελευταίος) Διόνυσος ο υιός του Θεού (του Διός) και της θνητής Σεμέλης (εναρέτου τέκνου του μυηθέντος στα Μυστήρια της Σαμοθράκης Κάδμου και της Αρμονίας), αντικαθίσταται από τον Ιησού, τον Υιόν του Θεού και της θνητής Μαρίας, ο οποίος ενσαρκώνει τον Λόγον, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Πρόκειται για σαφώς Ελληνική παράδοσι (όχι Εβραϊκή). Ύμνος του Πρόκλου εις Αθηνάν αναφέρει, «υπ’ αρρήτοισι βουλήσιν τοκήος εκ Σεμέλης περί κόσμου αναβήση νέος Διόνυσος». Όπερ έστι, «κατά τις άρρητες βουλές του πατρός θα γεννηθή στον κόσμο εκ Σεμέλης νέος Διόνυσος».
Ως Μυστικός Ίακχος και Ευβουλεύς, και Νυμφίος της Κόρης της Γης (της εκκλησίας των Ανθρώπων σήμερα, ο Χριστός Νυμφίος), παρουσιάζετο κάθε χρόνο ο Διόνυσος στα Ελευσίνια Μυστήρια. Η θεία Γέννησις, η αγία Τράπεζα, η θεία Κοινωνία, τα άγια Μυστήρια, είναι λοιπόν αιωνία Ελληνική υπόθεσις (όχι Εβραϊκή). «Βουλαίς αθανάτοιο Διός τεκούσα, σου Βάκχου γονίμην ωδίνα τελώσιν, ευΐερον τράπεζαν μυστήριά τε αγνά»! Ο Αθάνατος Θεός ηθέλησε να γεννήσης (εσύ Σεμέλη), και την Γέννησίν σου Ίακχε τελώμεν στα αγνά (Ελληνικά) Μυστήρια και στην αγία Τράπεζα!
Η Δήμητρα ως Μεγάλη Μητέρα, συμφύρεται με την άλλη Μεγάλη Μητέρα μας, την Παναγία. Στο πρόσωπο επίσης της Παρθένου Μαρίας, της Υπερμάχου Στρατηγού, η Ορθοδοξία μας κατ’ ουσίαν έχει συγχωνεύσει και την λατρεία της παρθένου Αθηνάς, της στρατηγού υπερασπιστού του κλεινού άστεως των Αθηνών. Ακόμα και η του Θεού Σοφία, που είχε προσωποποιηθεί στην Αθηνά, έχει περικαλλή Ναόν στην Βασιλεύουσα Πόλι, αντάξιον του Παρθενώνος. «Διός τέκος, Παλλάς, η σοφίης πυλεώνας πετάσασα, αδάμαντα χαλινόν παρθενίης εφύλαξας», μας λέγει ο ίδιος Ύμνος εις Αθηνάν πολύμητιν του Πρόκλου. Σαν να ακούμε «Χαιρετισμούς» προς την Παναγία!
Ο Άη Γιώργης, πολιούχος της Ελευσίνος, παραπέμπει με το όνομά του κατ’ αρχήν στην Γεωργία, την μητέρα πασών των Επιστημών κατ’ Αριστοτέλην. Ο πλέον τιμώμενος Άγιος, από τον 12ον αιώνα μ.Χ., παριστάνεται στις αγιογραφήσεις των Ελλήνων ως καβαλλάρης - ενώ ήτο πεζός μέχρι τότε (Ε΄ τόμος Εγκ. Λεξ. Ηλίου) - που φονεύει τον δράκοντα και σώζει την πεντάμορφη κόρη, συνεχίζοντας την Ελληνική παράδοσι του λατρευομένου ήρωος Περσέως, ο οποίος φονεύει το κήτος απελευθερώνοντας την Ανδρομέδα ή αποκεφαλίζει την Μέδουσα, την Γοργώ, με την τερατώδη κεφαλή.

Μαρτυρίες της νεωτέρας εποχής για την Δήμητρα
Στην Ελευσίνα, μετά την σφαγή των Ιερέων και την καταστροφή των Ναών και του Τελεστηρίου από τον Γότθο Χριστιανό Αλάριχο, συμβαίνει στους νεωτέρους χρόνους το εξής αξιοσημείωτον: οι αιώνες της Ελληνικής μεσαιωνικής πορείας προβάλλουν την κεφαλή ενός αγάλματος ανάμεσα στα ερείπια του Ιερού Χώρου. Πρόκειται για την μία εκ των δύο κιστοφόρων ιερειών, που ως καρυάτιδες εστήριζαν το εσωτερικόν άνω τμήμα των Μικρών Προπυλαίων.
Διαφάνεια 4η : Η Κιστοφόρος Καρυάτις των Μικρών Προπυλαίων
Η μορφή της κεφαλής που εξείχε από το χώμα, παρέπεμπε στην μορφή της Δήμητρας, και οι λιγοστοί κάτοικοι αγρότες, οι έσχατοι Δωριείς του νεωτέρου Ελληνισμού, οι γνωστοί μας Αρβανίτες (εκ του αρ- και βαίνω = βαδίζοντες επί του χωραφιού = γεωργοκτηνοτρόφοι), είτε Ηπειρώτες με τις γνήσιες Πελασγικές καταβολές των είτε Ελευθεριείς ( = Κουντουριώτες, εκ της αντιστάσεως που προέβαλον υπέρ της Ελευθερίας των - Κουντρ στα αρβανίτικα η εναντίωσις, η κόντρα στους κατακτητές -συναφής με το Κόδρος) από τις Ελευθερές (σημερινή Κάζα), τελούσαν δέησι εμπρός στην μορφή του Αγάλματος, τόσον ευλαβώς όπως έκαμαν και προς τον Άγιο Γεώργιο.
Είναι φυσικόν, οι άνθρωποι που επικοινωνούν με την φύσι, οι άνθρωποι που ζουν από την γη - όχι όπως εμείς σήμερα που απομονώσαμε την υπόστασί μας από κάθε φυσική επαφή ζώντας στις μεγαλουπόλεις - έχουν ανάγκη να αγιοποιούν και να θεοποιούν την Μάνα Γη, προσδοκώντας καρποφορίαν και ευόδωσιν των πόνων της γεωργικής των εργασίας.
Θα παραθέσουμε αυτόθι την συγκλονιστική μαρτυρία του Edward Daniel Clarke, του Άγγλου απαγωγέα του εν λόγω αγάλματος, που το 1801 επεσκέφθη την Ελευσίνα, όπως αναφέρεται στο βιβλίον του Αριστείδη Μεθενίτη «Το χρονικό της Λεψίνας» :
«Στην άκρη του δρόμου, ακριβώς πριν μπούμε στο χωριό, φάνηκε το υπερφυσικό άγαλμα της θεάς, στη μέση ενός σωρού από κοπριές, θαμμένο ως τον λαιμό, κοντά στο άκρο του Ναού (του Άη Γιώργη). Οι κάτοικοι του μικρού χωριού, που είναι χτισμένο ανάμεσα στα ερείπια της Ελευσίνας, έβλεπαν αυτό το άγαλμα με θρησκευτική δεισιδαιμονία. Απέδιδαν στην παρουσία του την ευφορία της γης τους και γι’ αυτόν τον λόγο συσσώρευαν γύρω του τις κοπριές, που προωρίζονταν για τα χωράφια τους. Πίστευαν πως αν το έχαναν, η μικρότερη συμφορά θα ήταν η καταστροφή της σοδειάς της χρονιάς.
Ανάμεσα στα γλυπτικά στολίδια του αγάλματος και στ’ αυτιά του, τοποθετούσαν στάχυα, σαν αλάθευτη πρόβλεψι για την ευφορία της γης. Κάθε γιορτή του άναβαν καντήλι, καθώς στα εικονίσματα. Κανείς δεν μπορούσε να το πάρη. Όποιος δοκίμαζε να το κουνήση από όπου ήταν στημένο, του κοβότανε το χέρι.
Μια φορά το πήραν Φράγκοι και το τράβηξαν ώς τον γιαλό και ήθελαν να το φορτώσουν, αλλά την νύχτα γύρισε μοναχό του στην θέσι του».
Κατά καιρούς πολλοί ξένοι θέλησαν να το πάρουν, λέγει ο Μεθενίτης, αλλά συνάντησαν την άρνησι Χριστιανών και Τούρκων. Αυτή την φορά ο Κλάρκ έκανε προτάσεις στον παπά του χωριού να αγοράση το άγαλμα και να πείση τους χωρικούς να μην προβάλλουν αντιρρήσεις. Ο παπάς έγινε συνεργός στο σχέδιο. Του είπε λοιπόν ότι ολόκληρη η περιοχή ανήκει στον Βοεβόδα της Αθήνας. Συνεπώς και το άγαλμα, και ότι θα το πάρη μόνον αν βγάλη ένα φιρμάνι ο Βοεβόδας.
Μόλις ο Κλαρκ πήρε την πληροφορία, φεύγει για την Αθήνα και σε δυό μέρες είχε στα χέρια του το φιρμάνι, ανταλλάσσοντάς το με ένα ...μικρό τηλεσκόπιο. [...]
«Φύγαμε για την Ελευσίνα, γράφει ο Κλαρκ, κουβαλώντας ό,τι εργαλεία μπορέσαμε να βρούμε στην Αθήνα. Δηλαδή ένα σχοινί από στριμμένα χόρτα και μερικά μεγάλα καρφιά. Ευτυχώς βρήκαμε στην Ελευσίνα μερικά ξύλινα κοντάρια, που κάνανε για κατρακύλια, ένα ξινάρι και ένα μικρό πριόνι. [...] Οι Λεψινιώτες φοβήθηκαν πως θα τους βρη μεγάλο κακό αν αφήσουν να τους πάρουν το άγαλμα. Δεν ήθελαν να μας βοηθήσουν κι έλεγαν πως θα καταστραφούν τα γεννήματά τους.
[...] Την επομένη ημέρα, 22α Νοεμβρίου του 1801 το πρωί, έφτασε το περατάρικο από την Σαλαμίνα με πλήρωμα τέσσερεις καλογήρους. Οι εργάτες που βρήκανε στην Ελευσίνα και στα γύρω χωριά, καμμιά εκατοστή, και όλο το χωριό, ήσαν μαζεμένοι γύρω από το άγαλμα και περίμεναν τρομαγμένοι να δουν τα χέρια όποιου το άγγιζε να πέφτουν.
Ο παπάς έσωσε την κατάστασι. Φόρεσε το πετραχήλι του και ενώ οι Λεψινιώτες μάζευαν τις κοπριές γύρω από το άγαλμα, εκείνος διάβασε ευχή, πήρε ένα ξινάρι και πρώτος άρχισε να σκάβη γύρω του. Οι χωρικοί πήραν θάρρος και η δουλειά άρχισε. Το ξέχωσαν, τοποθέτησαν δίπλα του κατρακύλια και το έριξαν επάνω. Έδεσαν σχοινιά στις δυό πλευρές κι άρχισαν να το τραβούν, σαράντα νοματαίοι από κάθε πλευρά. Μέσα σε εννέα ώρες το άγαλμα, που είχε βάρος δύο τόνους, έφθασε στον μόλο.
[...] Όταν τελείωσαν όλα, οι Λεψινιώτες χωρίστηκαν από το άγαλμα με την πρόβλεψι ότι το πλοίο θα βουλιάξη στον δρόμο του. Αυτή η πρόβλεψι βγήκε αληθινή».
[...] Το ναυάγιο έγινε στις ακτές του Σάσεξ στην Αγγλία, αλλά ευτυχώς εγκαίρως το άγαλμα ανεσύρθη και διεσώθη. Σήμερα, με εμφανή τα σημάδια της καταστροφής από το σύρσιμο της μεταφοράς του, «κοσμεί» την ισόγειο αίθουσα του Fitzwilliam Museum του Cambridge, ενώ στην βάσι του αναγράφονται τα ονόματα των απαγωγέων του.
Το ζήτημα είναι ότι συμπληρώθηκαν 200 χρόνια από την απαγωγή της καρυάτιδος και είναι τώρα ο καιρός να απαιτήσουμε την επιστροφή, δίπλα στην αδελφή της, που περιμένει καρτερικά στην Ελευσίνα!

- Ο Βαγγέλης Λιάπης, στο βιβλίο του «η Ελευσίνα στα νεώτερα χρόνια» αναφέρει, ότι οι Κουντουριώτες ή Ελευθεριείς κάτοικοί της, με την αρβανίτικη διάλεκτο, ζούσαν ταυτόχρονα σε δύο εποχές: στην δική τους και σ’ αυτήν της αρχαίας, μέχρι τα χρόνια του μεσοπολέμου. Η εξήγησις που δίδει είναι, ότι και αυτοί οι μεταγενέστεροι κάτοικοι «κουβαλούσαν μαζί τους έναν κόσμο, που δεν διέφερε από αυτόν που βρήκαν. [...] Στις φλέβες τους κυκλοφορούσε το ίδιο προαιώνιο Πελασγικό αίμα. [...] Πίστευαν στον Ιησού Χριστό και στον άγιο Γιώργη καβαλλάρη, ελευθερωτή των αδυνάτων, πίστευαν όμως και στην ακατάλυτη δύναμι της Γης, που γεννούσε ζωή για όλα τα έμβια όντα. Οι γυναίκες, ανακάτευαν την Παναγία με την θεά Δήμητρα. Είχε επικρατήσει μάλιστα να την λένε Άγια Δήμητρα».
- Ο ίδιος συγγραφεύς μας παραδίδει, ότι «μέχρι το 1932, τις δύο Κυριακές των Απόκρεω γινόταν μεγάλη συγκέντρωσι στον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας. Ήταν μια συγκέντρωσι κόσμου για να ανανεώση την πίστι του προς την ακατάλυτη δύναμι ζωής της αρχαίας θρησκείας, κι ας πίστευαν όλοι στον Χριστό. [...] Γινόταν μια περίεργη ιεροτελεστία. Νέοι κατά ομάδες χόρευαν έναν άτεχνο χορό. Πιάνονταν από τους λαιμούς σε κλειστούς κύκλους. Ήσαν όλοι μουτζουρωμένοι στο πρόσωπο και στα χέρια. Χόρευαν κυκλικά επί τόπου σχεδόν, με δυνατά χτυπήματα των ποδιών στις πλάκες της αυλής του Τελεστηρίου, σε ρυθμό που έδινε ένα μεγάλο ταούλι. [...]

Κάθε τόσο ξέκοβαν μεταξύ τους, γονάτιζαν με το ένα πόδι στις πλάκες, χτυπούσαν κάτω δυνατά το χέρι τρεις φορές, φωνάζοντας όλοι μαζί: - «Δεν ξέρουμε γη τι κρύβεις από κάτω». - «Μήπως κρύβεις τον Θεό;» Και τότε οι υπόλοιποι της παρέας φώναζαν όλοι μαζί: -«Γη, εσύ ’σαι η θεά μας». Και σαν δυνατή αντηχητική επιβεβαίωσι, όλοι οι γύρω θεατές φώναζαν, σηκώνοντας ψηλά τα χέρια: - «Δε!, τι γιέ περεντία γιόνα» (Γη, εσύ είσαι η θεά μας)!

Το 1932 απαγορεύτηκε η είσοδος στον αρχαιολογικό χώρο, για την προστασία του. Δεν ξανάγινε έκτοτε αυτός ο χορός...
Παραμύθια για την Άγια Δήμητρα, έπλασαν οι νεώτεροι Ελευσινιώτες, με υλικό από τον Ομηρικό Ύμνο εις Δήμητρα, ώστε να μεταφέρουν με περισσότερο εύληπτο και αφομοιωτικό τρόπο στις εύπλαστες ψυχές των παιδιών τους το προγονικό μεταφυσικό μεγαλείο. Για τους Ελευσινιώτες το παραμύθι είχε υποκαταστήσει ολόκληρα ιστορικά γεγονότα, γράφει στο ίδιο βιβλίο ο Λιάπης. Κάθε τόσο που μας τα διηγούντο οι μεγαλύτεροι, διέκοπταν για λίγο και μας έλεγαν: - Ετούτο είναι αληθινό.
«Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια γριά. Πολύ καλή γριά. Αγαπητή. Σε όποιο καλό ήθελες μέσα την είχες, πρώτη και καλύτερη. Γιατρός δεν ήταν αλλά γιάτρευε, μαμή δεν ήταν αλλά ξεγεννούσε όλα τα παιδιά στο χωριό. Ήξερε πολλά αυτή η γριά. Τι να σου πω. Από τα πολλά που έκανε της έβγαλαν και παρατσούκλι. Δήμητρα την έλεγαν, άγια Δήμητρα της το έβγαλαν. Αυτή η άγια Δήμητρα που λες, είχε και μια μοναχοκόρη. Η πεντάμορφη του κόσμου σου λέω. Ζωγραφιστή Παναγιά. Κι από καλωσύνη, άλλο πράμα. [...] Ένας μαύρος δράκος παρουσιάστηκε ξαφνικά, σα να βγήκε από τη γη κάτω. ¶ρπαξε το κορίτσι και με μιας το πέταξε πάνω στο μαύρο άλογό του, και έγινε καπνός ...»
«Θέλω να σου πω και για ένα χορό παλιό, δεν τον πρόφτασα, γράφει παρακάτω ο ίδιος. Χόρευαν μόνο παντρεμένες γυναίκες. Δεν ήταν για γλέντι. Τον χόρευαν γύρω από το πηγάδι της αγίας Δήμητρας. Το ότι δεν ήταν για γλέντι, το μαρτυράνε και τα στιχάκια που έλεγαν. Όλα μίλαγαν για την θεά Δήμητρα και την ιστορία της. Ιστορούσαν την ζωή της αγίας Δήμητρας και την παρακαλούσαν να τις προστατέψη να καλογεννήσουν και για τις τσούπες τους να καλοπαντρευτούν....».
Μια σημαντική αναφορά ενός Ελευσινιώτη, του μπάρμπα Γιάννη Θανάς - Πέππα, καταχωρίζει ο Βαγγέλης Λιάπης: «Αυτή η αγάπη για τον τόπο μας με κάνει να έρχομαι κάθε τόσο εδώ (στα Αρχαία). Δεν τόχω σε καλό αν δεν έρθω μετά την εκκλησία κάθε Κυριακή. Ξέρεις τι λέω μέσα μου; Θεός εκεί, Θεός εδώ, και έρχομαι. Με τραβάει. Είναι παράξενο που θα στο πω. Όταν μπαίνω εδώ, μούρχεται να κάνω τον σταυρό μου. Σταυροκοπιέμαι, αλλά κρυφά, να μη με περάσουν για παλαβό, αυτοί που δεν καταλαβαίνουν. [...] Έτσι το βρήκαμε από τους παπούδες μας. Γι’ αυτό μας βλέπεις εμάς, τους παλιούς Ελευσινιώτες, να λιανοπερπατάμε ανάμεσα σε τούτα τα μάρμαρα, γιατί τα έχουμε για ιερά. [...] Εκκλησία λοιπόν ο άγιος Γιώργης, εκκλησία κι εδώ. Το ίδιο είναι. Ζωγραφιστές εικόνες εκεί, αγάλματα εδώ. Το ίδιο είναι. [...] Κάθε χρόνο, αιώνες και αιώνες, φυτρώνει ζωή ετούτη η γης. Πόσο θεϊκιά δύναμι είναι αυτή; Λίγο τόχεις; Εμείς οι Ελευσινιώτες γεωργοί, θέλουμε την θεά Δήμητρα πιο πάνω απ’ όλα. [...] Πόσα μαθαίνει ο άνθρωπος. Καλά λοιπόν το είπα. Χιλιάδες χρόνια σε τούτο τον τόπο, γκρέμισαν, έκαψαν, χάλασαν, ξερίζωσαν. Μας άρπαξαν αγάλματα, πίσσα στα κόκκαλά τους. Πάντα όμως έμενε από κάτω η σκιντίλια (σπίθα), αυτό το θεϊκό πράμα που το είπες ιδέα, που δεν χάνεται ποτέ. Λίγο τόχεις αυτό;»
Η Βιομηχανική εποχή βρίσκει τον Έλληνα, και δη τον Ελευσίνιο, χωρίς λατρευτική εικόνα της Δήμητρας, χωρίς ψυχική και φυσική επαφή με την Μάνα Γη, χωρίς θρησκευτική αναφορά στον Πλανήτη που μας θρέφει, μας μεγαλώνει, μας ενταφιάζει.
Το Ιερόν της Δήμητρος φράσσεται πλέον από κάγκελλα. Δεν πλησιάζει πια ο Ελευσίνιος τα έδρανα του Τελεστηρίου, δεν «ακούει» τα ρήματα του Ιεροφάντη. Δεν «παρακολουθεί» την Ιερογαμία του Βάκχου και της Περσεφόνης, του υιού του επουρανίου Θεού και της θυγατέρας της Θεάς Γης. Δεν χορεύουν οι γυναίκες στο καλλίχορον φρέαρ. Ούτε τραγουδούν στην αγέλαστο πέτρα, μήτε φωνάζουν δυνατά την Θεά. Ο «Ναός της Οικουμένης» παραδίδεται στον τουρισμό.... Εμπορευματοποίησις των ιερών και οσίων.... Οι πλείστοι χάσαμε την συνείδησι της ιερότητος της Μητρός Γαίας! Της πνευματικής αν θέλετε υποστάσεως της Γαίας. Γιατί ως ζώντα και νοήμονα οργανισμό την θεωρούν πλέον σύγχρονες επιστημονικές μελέτες. Διερωτώμαι, αν έχουμε πνεύμα εμείς, τα παιδιά, δεν θα έχη η Μάνα; Όμως διαρκώς την καταστρέφουμε, την μολύνουμε, την λεηλατούμε. Γεγόναμε σύγχρονοι Ερυσίχθονες! Βιάζουμε την Φύσι και την φύσι μας. Αρπάζουμε την Περσεφόνη σαν τον Πλούτωνα, σαν τον Δράκο των παραμυθιών. Η επιβίωσις του ανθρωπίνου γένους, αλλά και αυτή αύτη η Ζωή επί Γης, εκτίθεται ήδη σε οριακές καταστάσεις.

«Ήσθετο Δαμάτηρ. Φά δε κακόν και ανεδέα φώτα: Τέκνον ελίνυσον, τέκνον πολύθεστε τοκεύσι, παύεο. Μη τι χαλευθή πότνια Δαμάτηρ». Αντελήφθη όμως η Δήμητρα. Και είπε στον κακό και αναίσχυντο άνδρα Ερυσίχθονα: - Παιδί μου, ησύχασε. Παιδί μου, εσένα που οι γονείς σου αγαπούν πολύ, παύσε να καταστρέφης! Διότι αλλοίμονο αν οργισθή η σεβαστή Δέσποινα Δήμητρα! (Ύμνος εις Δήμητρα, Καλλιμάχου).

«Ταν δ’ αρ’ υποβλέψας χαλεπώτερον, έφα: μη τοι πέλεκυν μέγαν εν χροΐ παξώ». Κι αυτός την στραβοκοίταξε με μεγαλυτέρα από πριν αγριότητα, λέγοντας: - Φύγε, μη σου μπήξω στο σώμα το μεγάλο τσεκούρι!
Η Οικολογία ως Πολιτικό κίνημα δεν κατάφερε, ως φαίνεται, να πραγματοποιήση σημαντικά αποτελέσματα. Αναλογισθήτε, μήπως η προστασία της Γαίας οφείλει να περνά μέσα από Θρησκευτικό και όχι απλώς Πολιτικό μανδύα; Μήπως αποδεικνύεται ασφαλεστέρα η παραδοσιακή πρακτική των σοφών παππούδων, που την ελάτρευαν ως θείο όν;
Είθε να ξεκινήση από εμάς τους Ελευσινίους και Αθηναίους (Αθήναι ήσαν όλη η Αττική) και πάλιν, το σωτήριον του πλανήτου άγγελμα:
Να επιστρέψουμε την Περσεφόνη στην Μητέρα.
Στην Άγια Δήμητρα της Ελευσίνας!

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ 1η: Η ΑΙΩΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

ΕΠΙΘΕΤΑ α) ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΑΤΡΟΣ
ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΣ
ΝΕΩΤΕΡΑ ΕΛΛΑΣ
ΜΟΝΑΔΑ ΣΕ ΤΡΙΟΥΧΟΝ ΙΔΩΝ ΕΣΕΒΑΣΑΤΟ ΚΟΣΜΟΣ
ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ
ΟΥΡΑΝΟΣ - ΖΕΥΣ
ΘΕΟΣ
ΠΑΤΗΡ
ΠΑΤΗΡ
ΣΩΤΗΡ
ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ
ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ
ΦΩΣ
ΦΩΣ
ΑΓΝΟΣ ΜΗΤΙΕΤΗΣ
ΑΓΑΘΟΣ ΠΑΝΣΟΦΟΣ
ΦΕΡΕΣΒΙΟΣ
ΖΩΗΣ ΧΟΡΗΓΟΣ
ΠΑΓΓΕΝΕΤΩΡ
ΠΟΙΗΤΗΣ
ΑΦΘΙΤΟΣ
ΑΘΑΝΑΤΟΣ
ΑΝΙΚΗΤΟΣ
ΙΣΧΥΡΟΣ
ΑΡΧΗ ΠΑΝΤΩΝ
ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΩΝ
ΠΑΝΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΗ
ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ

β) ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
ΗΛΙΟΣ - ΑΠΟΛΛΩΝ
ΠΝΕΥΜΑ
ΒΑΣΙΛΕΥΣ
ΒΑΣΙΛΕΥΣ
ΟΜΜΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
ΖΩΟΠΟΙΟΝ
ΔΕΣΠΟΤΗΣ
ΚΥΡΙΟΝ
ΠΑΝΤΑ ΠΛΗΡΩΝ ΠΡΟΝΟΙΗΣ
ΠΑΝΤΑ ΠΛΗΡΩΝ
ΠΑΣΙΝ ΑΡΩΓΟΣ
ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΣ
ΑΜΙΑΝΤΟΣ
ΑΓΙΟΝ

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ 2α: Η ΑΙΩΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

ΕΠΙΘΕΤΑ γ) ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΛΟΓΟΥ
ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΣ
ΝΕΩΤΕΡΑ ΕΛΛΑΣ
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
ΙΗΣΟΥΣ
ΠΡΩΤΟ-ΓΟΝΟΣ
ΓΕΝΝΗΘΕΙΣ ΠΡΟ ΠΑΝΤΩΝ
ΔΙ-ΦΥΗΣ
ΟΜΟΟΥΣΙΟΣ
ΣΩΤΗΡ
ΑΝΑΞ ΑΡΡΗΤΟΣ
ΚΥΡΙΟΣ
ΑΓΝΟΣ ΕΥΒΟΥΛΕΥΣ

ΑΘΗΝΑ
ΧΡΙΣΤΟΣ
ΔΙΟΣ ΕΚΓΟΝΟΣ
ΥΙΟΣ ΘΕΟΥ
ΜΟΝΟΓΕΝΗΣ
ΜΟΝΟΓΕΝΗΣ

δ) ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΗΤΡΟΣ ΘΕΟΥ
ΑΘΗΝΑ
ΜΑΡΙΑ
ΣΕΜΝΗ ΜΑΚΑΙΡΑ
ΠΑΝΑΓΙΑ
ΜΕΓΑΛΩΝΥΜΟΣ
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ
ΦΥΓΟΛΕΚΤΡΟΣ
ΠΑΡΘΕΝΟΣ
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ
ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ

ΓΑΙΑ - ΔΗΜΗΤΗΡ
ΠΑΜΜΗΤΕΙΡΑ
ΑΓΙΑ ΜΗΤΗΡ
ΠΟΛΥΣΕΠΤΟΣ
ΑΧΡΑΝΤΟΣ ΑΜΙΑΝΤΟΣ
ΟΥΡΑΝΙΗ ΠΡΕΣΒΕΙΡΑ
ΑΣΠΙΛΟΣ ΑΜΟΛΥΝΤΟΣ
ΠΟΛΥΠΟΤΝΙΑ
ΔΕΣΠΟΙΝΑ

ΣΕΜΕΛΗ
ΒΟΥΛΑΙΣ ΑΘΑΝΑΤΟΙΟ ΔΙΟΣ ΤΕΚΟΥΣΑ ΒΑΚΧΟΝ
ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΟΣ
ΘΕΟΤΟΚΟΣ

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ 3η: Η ΓΑΙΑ ΠΑΡ’ ΕΛΛΗΣΙΝ

ΔΑ ΜΑ (ΘΕΑ ΓΗ ΜΗΤΕΡΑ) ΚΡΗΤΗ

ΜΑ ΓΑ (ΓΗ ΜΗΤΕΡΑ) ΘΗΒΑΙ

ΕΛΕΥΣΙΣ ΔΑ και ΔΑΕΙΡΑ ΔΑΕΙΡΑ - ΔΗΜΗΤΗΡ - ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ
ΔΑ + ΕΡΑ = ΔΑΕΙΡΑ
(ΘΕΑ ΓΗ) + (ΧΘΩΝ)

ΔΑ+ΜΑΤΕΡ=ΔΗΜΗΤΗΡ

ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ
ΦΕΡΣΕΦΟΝΗ
ΦΕΡΣΕΦΑΣΣΑ

ΕΙΚΟΝΕΣ

Α) Καρυάτιδες Μικρών Προπυλαίων Β) Σύμβολον Σταυρού

Αναστάσιος Δ. Στάμου

Μηχανολόγος Μηχανικός - Εκπαιδευτικός

Προϊστάμενος Εκπαιδευτικών Θεμάτων ΤΕΕ Δυτικής Αττικής.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟ 1919 ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ !

2009-12-22T15:28:00.002+02:00

Κάποτε μου μίλησε ο παππούς μου για ένα Κρητικό παπά, αληθινό παλικάρι, που το Γενάρη του 1919 λειτούργησε κάτω από τους χιλιόχρονους θόλους της Αγια-Σοφιάς!!
Τον γνώριζε καλά, γιατί ήταν στρατιωτικός ιερέας στη Μεραρχία που ανήκε και ο ίδιος, στη Μεραρχία εκείνη που αργότερα συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία κι έφτασε ως τις πύλες της Αγκυρας, ήπιε νερό από το Σαγγάριο!... Όμως αλίμονο! αυτό το δροσερό νερό μετατράπηκε λίγο αργότερα σε καυτό πύρινο ποτάμι πόνου και οδύνης, που έκαψε τις καρδιές όλων των Ελλήνων.
Στα λόγια του παππού μου δεν έδωσα τότε μεγάλη σημασία. Μου φάνηκε αυτό που μου 'λεγε απίθανο, το θεώρησα σαν ένα παραλήρημα, απομεινάρι εκείνου του αβάσταχτου, του αφάνταστου πόνου που ένιωθε ο παππούς μου, όταν αναθυμόταν τα περασμένα, όταν άκουγε τις λέξεις Ιωνία, Σμύρνη, Πέργαμος, Αϊβαλί, Τραπεζούντα, Κερασούντα, Σαγγάριος, Εσκί Σεχήρ, Αφιόν Καραχισάρ, Πόλη, Αγια Σοφιά!! Οι λέξεις αυτές είχαν πάρει στο νου και στην καρδιά του παππού μου τη θέση ό,τι πιο ιερού και πιο νοσταλγικού είχε σ' αυτή τη ζωή, ακόμη πιο ιερού και από τα ίδια τα παιδιά του, τα εγγόνια του, την ίδια του τη ζωή!
Δεκάδες φορές τον αντίκρισα με τα παιδικά μου μάτια να κλαίει - πολλές φορές ξεσπούσε σε γοερούς λυτρωτικούς λυγμούς - προσφέροντας αυτά τα άγια ονόματα, που ταυτίζονται με τη διαχρονική ιστορική πορεία και παρουσία του Γένους μας πάνω στη γη. Τότε δεν καταλάβαινα τίποτε ή σχεδόν τίποτε. Μονάχα μια ακαθόριστη απορία κυριαρχούσε στην ψυχή μου απ' αυτή την ξεχωριστή στάση του παππού μου. Λίγο αργότερα κατάλαβα την καθοριστική επίδραση αυτών των δακρύων, αυτών των λυγμών στην δική μου ψυχή. Την καταλαβαίνω τώρα, θα την αισθάνομαι πάντα να κυριαρχεί σ' όλο το είναι μου.
Ο παππούς μου βέβαια είχε δίκιο, όταν έλεγε πως τον Ιανουάριο του 1919 λειτουργήθηκε η Αγια-Σοφιά! Πρωταγωνιστής αυτού του συγκλονιστικού γεγονότος της εθνικής μας ζωής, το οποίο δυστυχώς αγνοούν πολλοί Έλληνες, ήταν ένα αληθινό παλικάρι, ένα βλαστάρι της λεβεντογέννας Κρήτης της οποίας τα ανδρεία παιδιά έδωσαν πάντα το μεγάλο παρόν σ' όλους τους αγώνες του Γένους, από τα πανάρχαια χρόνια (Ιδομενέας, Νέαρχος κ.α.) ως τις μέρες μας (Μακεδονικός Αγώνας, Δρίσκο της Ηπείρου κ.α.) Αναφερόμαστε στον παπα-Λευτέρη Νουφράκη από τις Αλώνες Ρεθύμνου, ο οποίος υπηρετούσε ως στρατιωτικός ιερέας στη Β' Ελληνική Μεραρχία, μια από τις δύο Μεραρχίες που συμμετείχαν στις αρχές του 1919 στο "συμμαχικό" εκστρατευτικό σώμα στην Ουκρανία. Η Μεραρχία αυτή στο δρόμο προς την Ουκρανία στάθμευσε για λίγο στην Κωνσταντινούπολη, την Πόλη των ονείρων του ελληνικού λαού, η οποία βρισκόταν τότε υπό "συμμαχική επικυριαρχία", ύστερα από το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Μια ομάδα Ελλήνων αξιωματικών με επικεφαλής το γενναίο κρητικό και μαζί του τον ταξίαρχο Φραντζή, τον Ταγματάρχη Λιαρομάτη, το Λοχαγό Σταματίου και τον Υπολοχαγό Νικολάου αγνάντευαν από το πλοίο την πόλη και την Αγια-Σοφιά, κρύβοντας βαθιά μέσα στην καρδιά τους το μεγάλο μυστικό τους, τη μεγάλη απόφαση που είχαν πάρει το περασμένο βράδυ, ύστερα από πρόταση και έντονη επιμονή του λιονταρόψυχου Κρητικού παπα-Λευτέρη Νουφράκη. Να βγουν δηλαδή στην πόλη και να λειτουργήσουν στην Αγια-Σοφιά.
Όλοι τους ήταν διστακτικοί, όταν άκουσαν τον παπα - Λευτέρη να τους προτείνει το μεγάλο εγχείρημα. Ήξεραν ότι τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα.

Η Αγια-Σοφιά, ήταν ακόμη τζαμί, σίγουρα κάποιοι φύλακες θα ήταν εκεί, κάποιοι άλλοι θα πήγαιναν για προσευχή, δεν ήταν δύσκολο από τη μια στιγμή στην άλλη να γεμίσει η εκκλησία. Ύστερα ήταν και οι ανώτεροί τους που δεν θα έβλεπαν με καλό μάτι αυτή την ενέργεια, η οποία σίγουρα θα προκαλούσε θύελλα αντιδράσεων από τους "συμμάχους" για την "Προκλητικότητα" της. Ίσως μάλιστα να δημιουργείτο και διπλωματικό επεισόδιο που θα έφερνε σε δύσκολη θέση την Ελληνική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο. Όμως ο παπα-Λευτέρης έχει πάρει την απόφασή του, ήταν αποφασιστικός και κατηγορηματικός.
- Αν δεν έρθετε εσείς, θα πάω μοναχός μου! Μόνο ένα ψάλτη θέλω. Εσύ, Κωνσταντίνε (Λιαρομάτη), θα μου κάνεις τον ψάλτη;
- Εντάξει, παππούλη, του απάντησε ο Ταγματάρχης, που πήρε και αυτός την ίδια απόφαση, κι όλα πια είχαν μπει στο δρόμο τους.
Τελικά, μαζί τους πήγαν και οι άλλοι.
Το πλοίο που μετέφερε τη Μεραρχία είχε αγκυροβολήσει στ' ανοιχτά, γι αυτό επιβιβάστηκαν σε μια βάρκα στην οποία κωπηλατούσε ένας Ρωμιός της Πόλης και σε λίγο αποβιβάστηκαν στην προκυμαία. Ο Κοσμάς, ο ντόπιος βαρκάρης, έδεσε τη βάρκα και τους οδήγησε από το συντομότερο δρόμο στην Αγια-Σοφιά. Η πόρτα ήταν ανοιχτή λες και τους περίμενε. Ο Τούρκος φύλακας κάτι πήγε να πει στη γλώσσα του, όμως τον καθήλωσε στη θέση του και τον άφησε άφωνο ένα άγριο κι αποφασιστικό βλέμμα του Ταξίαρχου Φραντζή. Όλοι μπήκαν μέσα σε ευλάβεια και προχώρησαν κάνοντας το σταυρό τους. Ο παπα-Λευτέρης ψιθύρισε με μεγάλη συγκίνηση: "Εισελεύσομαι εις τον οίκον σου, προσκυνήσω προς Ναόν Αγίον σου εν φόβω...".
Προχωρεί γρήγορα, δεν χρονοτριβεί. Εντοπίζει το χώρο στον οποίο βρισκόταν το Ιερό και η Αγία Τράπεζα. Βρίσκει ένα τραπεζάκι, το τοποθετεί σ' αυτή τη θέση, ανοίγει την τσάντα του, βγάζει όλα τα απαραίτητα για τη Θεία λειτουργία, βάζει το πετραχήλι του και αρχίζει
- Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.
- Αμήν, αποκρίνεται ο Ταγματάρχης Λιαρομάτης και η Θεία Λειτουργία στην Αγια-Σοφιά έχει αρχίσει. Μακάρι να μας αξιώσει ο Θεός να την ολοκληρώσουμε, σκέφτονται όλοι, και σταυροκοπιούνται με κατάνυξη. Οι αξιωματικοί μοιάζουν να τα 'χουν χαμένα, όλα έγιναν τόσο ξαφνικά και φαίνονται απίστευτα.
Η Θεία Λειτουργία προχωρεί κανονικά. Η Αγια-Σοφιά ύστερα από 466 ολόκληρα χρόνια ξαναλειτουργείται!! Ο παπα-Λευτέρης συνεχίζει. Όλα γίνονται ιεροπρεπώς, σύμφωνα με το τυπικό της Εκκλησίας. Ακούγονται τα "ειρηνικά", το "Κύριε ελέησον", "ο Μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού...", που γράφτηκε από τον ίδιο τον Ιουστινιανό με την προσταγή και την φροντίδα του οποίου χτίστηκε και η Αγια - Σοφιά. Ακολουθεί η Μικρή Είσοδος, το "Τη Υπερμάχω Στρατηγώ...", ο Απόστολος από τον Ταξίαρχο Φραντζή και το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα από τον παπα-Λευτέρη. Χρέη νεωκόρου εκτελεί ο Υπολοχαγός Νικολάου.

Στο μεταξύ η Αγια-Σοφιά αρχίζει να γεμίζει με Τούρκους. Ο παπα-Νουφράκης δεν πτοείται και συνεχίζει. Οι άλλοι κοιτάζουν σαστισμένοι πότε τον ατρόμητο παπά και πότε τους Τούρκους που μέχρι εκείνη τη στιγμή παρακολουθούν σιωπηλοί μη μπορώντας ίσως να πιστέψουν στα μάτια τους, γιατί αυτό που γινόταν εκείνη την ώρα μέσα στην Αγια-Σοφιά, ήταν πραγματικά κάτι το απίστευτο.
Μετά το Ευαγγέλιο ακολουθεί το Χερουβικό από τον Ταγματάρχη Λιαρομάτη, ενώ ο παπα-Λευτέρης τοποθετεί το αντιμήνσιο πάνω στο τραπεζάκι, για να κάνει την Προσκομιδή. Οι Τούρκοι συνεχώς πληθαίνουν. Οι ώρες είναι δύσκολες, αλλά και ανεπανάληπτες, επικές. Ο παπα-Νουφράκης συνεχίζει. Βγάζει από την τσάντα ένα μικρό Αγιο Ποτήριο, ένα δισκάριο, ένα μαχαιράκι, ένα μικρό πρόσφορο κι ένα μικρό μπουκαλάκι με νάμα. Με ιερή συγκίνηση και κατάνυξη κάνει την προσκομιδή, ενώ ο Λιαρομάτης συνεχίζει να ψάλει το Χερουβικό. Όταν ολοκλήρωσε την Προσκομιδή, στρέφεται στον Υπολοχαγό Νικολάου, του λέει ν' ανάψει το κερί για να ακολουθήσει η Μεγάλη Είσοδος. Ο νεαρός Υπολοχαγός προχωρεί μπροστά με το αναμμένο κερί και ακολουθεί ο παπάς βροντοφωνάζοντας: "Πάααντων ημών μνησθείη Κύριος ο Θεός..."
Στη συνέχεια ακολουθούν οι "Αιτήσεις" και το "Πιστεύω", το οποίο είπε ο Φρατζής .Στο μεταξύ η Αγια-Σοφιά, έχει γεμίσει με Τούρκους κι ανάμεσά τους υπάρχουν και πολλοί Έλληνες της Πόλης, που βρέθηκαν εκεί αυτή την ώρα και παρακολουθούν με συγκίνηση τη λειτουργία, χωρίς να τολμούν να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματά τους "δια τον φόβον των Ιουδαίων" δηλαδή των Τούρκων. Μόνο κάποιες στιγμές δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα δάκρυα που τρέχουν από τους οφθαλμούς τους και για να μην προδοθούν φροντίζουν και τα σκουπίζουν πριν γίνουν "πύρινο" ποτάμι και τότε ποιός θα μπορούσε να τα συγκρατήσει.

Η Λειτουργία στο μεταξύ φτάνει στο ιερότερο σημείο της, την Αναφορά. Ο παπα-Λευτέρης με πάλλουσα από τη συγκίνηση φωνή λέει: "Τα σα εκ των Σω, Σοι προσφέρομεν κατά πάντα και δια πάντα". Όλοι οι αξιωματικοί γονατίζουν και η φωνή του Ταγματάρχη Λιαρομάτη ακούγεται να ψέλνει το "Σε υμνούμεν, Σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμεν Κύριε και δεόμεθά Σου ο Θεός ημών"., Σε λίγη ώρα η αναίμακτη θυσία του κυρίου μας έχει τελειώσει στην Αγια-Σοφιά, ύστερα από 466 ολόκληρα χρόνια!! Ακολουθεί το "Αξιον Εστί", το "Πάτερ ημών"... το "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε" και όλοι οι αξιωματικοί πλησιάζουν και κοινωνούν τα Αχραντα Μυστήρια. Ο παπα-Λευτέρης λέει γρήγορα τις ευχές και ενώ ο Λιαρομάτης ψέλνει το "Ειη το όνομα Κυρίου ευλογημένον..." καταλύει το υπόλοιπον της Θείας Κοινωνίας και απευθυνόμενος στον Υπολοχαγό Νικολάου του λέει: "Μάζεψέ τα γρήγορα όλα και βάλτα μέσα στην τσάντα". Υστερα κάνει την Απόλυση!
Η Θεία Λειτουργία στην Αγια-Σοφιά, έχει ολοκληρωθεί. Ένα όνειρο δεκάδων γενεών Ελλήνων έχει γίνει πραγματικότητα. Ο παπα-Νουφράκης και οι τέσσερις αξιωματικοί είναι έτοιμοι να αποχωρήσουν και να επιστρέψουν στο πλοίο. Η Εκκλησία όμως είναι γεμάτη Τούρκους, οι οποίοι έχουν αρχίσει να γίνονται άγριοι, επιθετικοί συνειδητοποιώντας τι ακριβώς είχε συμβεί. Η ζωή τους κινδυνεύει άμεσα. Όμως δε διστάζουν, πλησιάζει ο ένας τον άλλο, γίνονται "ένα σώμα", μια γροθιά και προχωρούν προς την έξοδο.
Οι Τούρκοι είναι έτοιμοι να τους επιτεθούν, όταν ένας Τούρκος αξιωματούχος παρουσιάζεται με την ακολουθία του και τους λέει: "Ντουρούν χέμεν.. (Αφήστε τους να περάσουν). Το είπε με μίσος. Θα ήθελε να βάψει τα χέρια του στο αίμα τους, όμως εκείνη τη στιγμή έτσι έπρεπε να γίνει, αυτό επέβαλαν τα συμφέροντα της πατρίδας του, δεν ήταν χρήσιμο γι αυτούς να σκοτώσουν τώρα πέντε Ρωμιούς αξιωματικούς μέσα στην Αγια-Σοφιά.

Δεν ξεχνά ότι στ' ανοιχτά της Πόλης βρίσκονται δύο ετοιμοπόλεμες Ελληνικές Μεραρχίες κι ακόμη ότι η Κωνσταντινούπολη βρίσκεται ουσιαστικά υπό την επικυριαρχία των νικητών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου στους οποίους βέβαια δεν συμπεριλαμβάνονται οι Τούρκοι.
Στο άκουσμα αυτών των λόγων οι Τούρκοι υποχωρούν. Ο παπα-Νουφράκης και οι άλλοι αξιωματικοί βγαίνουν από την Αγια-Σοφιά και κατευθυνόμενοι προς την προκυμαία, όπου τους περιμένει η βάρκα.
Ένας μεγαλόσωμος Τούρκος τους ακολουθεί, σηκώνει ένα ξύλο και ορμά για να χτυπήσει τον παπα-Νουφράκη. Διαισθάνεται, ξέρει ότι αυτός ο παπάς είναι ο εμπνευστής, ο δημιουργός αυτού του γεγονότος.
Ο ηρωικός παπάς σκύβει για να προφυλαχθεί, αλλά ο Τούρκος καταφέρνει και τον χτυπά στον ώμο. Λυγίζει το σώμα του από τον αβάσταχτο πόνο, όμως μαζεύει τις δυνάμεις του, ανασηκώνεται και συνεχίζει να προχωρεί. Στο μεταξύ ο Ταγματάρχης Λιαρομάτης και ο Λοχαγός Σταματίου αφοπλίζουν τον Τούρκο, που είναι έτοιμος για να δώσει το πιο δυνατό κι ίσως το τελειωτικό χτύπημα στον παπά.
Ήδη, πλησιάζουν στη βάρκα. Μπαίνουν όλοι μέσα. Ο Κοσμάς μαζεύει τα σχοινιά και αρχίζει γρήγορα να κωπηλατεί. Σε λίγο βρίσκονται πάνω στο ελληνικό πολεμικό πλοίο ασφαλείς και θριαμβευτές. Βέβαια ακολούθησε διπλωματικό επεισόδιο και οι "σύμμαχοι" διαμαρτυρήθηκαν έντονα στον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος αναγκάστηκε να επιπλήξει τον παπα-Λευτέρη Νουφράκη. Όμως κρυφά επικοινώνησε μαζί του και "τον επαίνεσε και συνεχάρη τον πατριώτη ιερέα, που έστω και για λίγη ώρα ζωντάνεψε μέσα στην Αγια-Σοφιά τα πιο ιερά όνειρα του Έθνους μας".

Αυτό ήταν σε γενικές γραμμές το ιστορικό της Θείας Λειτουργίας που έγινε ύστερα από 446 χρόνια στην Αγια-Σοφιά από τον ηρωικό παπα - Λευτέρη Νουφράκη. Σίγουρα οι περισσότεροι Νεοέλληνες το αγνοούμε. Το όνομα του λιονταρόψυχου Κρητικού δε λέει τίποτε στο νου και στην καρδιά μας. Κι όμως αυτός ο απλός παπάς από τις Αλώνες Ρεθύμνου σήκωσε πάνω στους ώμους του και ζωντάνεψε, έστω και για λίγο, ένα από τα πιο επικά, πιο ιερά, πιο άγια όνειρα του Γένους.
Όσο κι αν έψαξα δε βρήκα πουθενά τίποτε που να θυμίζει στους Νεοέλληνες τον ηρωικό παπά και την παράτολμη ηρωική πράξη του. Δεν υπάρχει καμία προτομή του στο χωριό του, στην πόλη του Ρεθύμνου, στον περίβολο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης ή σε κάποια πλατεία της πρωτεύουσας της Ελλάδας. Κανένας δρόμος, έστω και ο πιο ασήμαντος, δε φέρει το επικό όνομά του. Καμία αναφορά δε γίνεται στη ζωή και στη δράση του στα πλαίσια της τοπικής ή της εθνικής μας ιστορίας. Τίποτε απ' όλα δεν έχει γίνει! Όχι γι αυτόν.
Αυτός το χρέος του το έκαμε χωρίς να αποβλέπει σε κανενός είδους ανταπόδοση. Αλλά για μας, για μας που έχουμε ανάγκη από τέτοια ηρωικά πρότυπα, από ισχυρά στηρίγματα, για να, μπορέσουμε να κρατήσουμε και να διασώσουμε ό,τι είναι δυνατόν από την ταυτότητά μας, από τα ιδανικά του γένους μας, από την ίδια την ψυχή μας.
Σήμερα μάλιστα που φριχτή "νέα τάξη" πραγμάτων καταδυναστεύει και απειλεί τη ζωή μας, σήμερα που κινδυνεύουμε να χάσουμε την ταυτότητά μας μέσα στο μεγάλο χωνευτήρι λαών και πολιτισμών, που λέγεται "Ευρωπαϊκή Ένωση", σήμερα που οι Λουδοβίκοι της διεθνούς σκηνής και πραγματικότητας δεν κρατάνε πια ούτε τα στοιχειώδη προσχήματα, αλλά "υπερασπίζονται" τα ανθρώπινα δικαιώματα όπου, όποτε και αν τους συμφέρει και τα καταπατούν βάναυσα και ανεπαίσχυντα, όταν η υπεράσπισή τους έρχεται σε αντίθεση με τις επιδιώξεις τους, είναι ανάγκη επιτακτική να προβάλλονται εθνικές μορφές σαν τον παπα-Λευτέρη Νουφράκη και παράτολμες ηρωικές πράξεις σαν τη Λειτουργία που τέλεσε στην Αγια-Σοφιά το Γενάρη του 1919. Είναι ανάγκη αυτές οι μορφές να υψώνονται ως σύμβολα γνήσιου και άδολου πατριωτισμού, αληθινού αγώνα κι αυτοθυσίας.
Γιατί τότε και μόνο τότε μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα αντέξουμε ως Έθνος στις συμπληγάδες της σύγχρονης ζοφερής "νέας αταξίας" που επικρατεί στη διεθνή σκηνή χωρίς να σέβεται τίποτε καταπατώντας κάθε έννοια δικαίου, καθετί που είναι αντίθετο με τα συμφέροντά της και τις επιδιώξεις της. Τότε σίγουρα θα εξακολουθήσουμε να υπάρχουμε και να αγωνιζόμαστε με ηρωισμό και αυτοθυσία για την αλληλεγγύη, τη συναδέλφωση και την ειρηνική συμβίωση όλων ανεξαιρέτως των λαών της γης, γιατί όλοι έχουν αναμφισβήτητα τα ίδια δικαιώματα στη ζωή και στην απολαβή των αγαθών, τα οποία τόσο πλούσια σκόρπισε σ' αυτή τη γη το χέρι του Δημιουργού.

Ξερακιανός. Μ' όψι που δεν προδίδει τίποτε. Μα προσέξτε τα μάτια του. Φορεί ράσσο και καλυμαύχι. Τι είναι; παπάς; Κι όμως είναι και δεν είναι παπάς.
Ο Ελευθέριος Νουφράκης, ένα πρωί από την εκκλησία βρέθηκε στο Μέτωπο. Πέρασαν χρόνια από τότε. Και από τότε τον έχασε η εκκλησία και τον κατείχε το Μέτωπο. Πολύτιμη στο Μέτωπο η δράσις του. Από Σύνταγμα σε Σύνταγμα, από Τάγμα σε Τάγμα, από Λόχο σε Λόχο παντού παρών ο Νουφράκης κήρυκας της Θρησκείας και της Πατρίδος.
Ο Λόγος του εξασκούσε μια παράξενη επίδραση στους φαντάρους. Αδρός, μεστωμένος, γεμάτος, συναρπαστικός, τρικυμιώδης.
Μα ερχόταν κι οι μέρες που δεν έφταναν τα λόγια μονάχα. Τι νομίζετε; Πως ο Νουφράκης καταγίνονταν να θάβη; Όχι. Έπαιρνε το μάλιγχερ και πολεμούσε. Στις εποποιίες του Σεμέν ντε φερ, του Ραβινέ, του Σκρα, της Δοϊράνης, στα ευλογημένα και χρυσά εκείνα χρόνια, ο Νουφράκης που ακολουθούσε τότε το ηρωκιό 1ο Σύνταγμα της Μεραρχίας Σερρών, πάντα στη πρώτη γραμμή βρίσκονταν όχι παπάς, αλλά πολεμιστής δεινός.
Υστερα βρέθηκε στη 2α Μεραρχία. Μαζύ της πήγε στη Ρωσσία, μαζύ της ήλθε στη Μικρά Ασία. Στη μάχη του Τουλουμπουνάρ του 1921 στο 34ον σύνταγμα του Διαλέτη, ο Νουφράκης πολεμώντας στην πρώτη γραμμή, τραυματίστηκε μ' ακολούθησε το σύνταγμά του και στο Σαγγάριο πάντα παππάς, μαζί και πολεμιστής.
Και μια συγκινητική λεπτομέρεια. Οταν μια μέρα - κι αυτή η προφητευμένη μέρα δεν μπορεί παρά νάρθη - πάρομε την Πόλη και λειτουργήσωμε στην Αγία Σοφία, την λειτουργία δεν θα την εξακολουθήσωμε από εκεί που την διέκοψε το πάρσιμο της Πόλης, το Μάη του 1453. Θα την εξακολουθήσωμε από κει που την διέκοψε ο Νουφράκης. Όταν τα Ελληνικά καράβια στα 1919, περνούσαν από την Πόλη, μεταφέροντας τη 2α και τη 13η μεραρχία μας στη Ρωσσία, ο Νουφράκης μ' ένα όμιλον αξιωματικών της 2ας Μεραρχίας, βγήκαν στην πόλη τράβηξαν ίσια στην Αγία Σοφία. Μόλις βρέθηκαν εκεί μέσα ο παπα-Νουφράκης φορεί ευθύς το πετραχήλι του κι αρχινά τη λειτουργία. Οι Τούρκοι φύλακες της Αγιάς Σοφιάς ξαφνιάζονται, αγριεύουν, ειδοποιούν κι άλλους και σε λίγο γεμίζει η Εκκλησία από Τούρκους με τα πιστόλια στο χέρι. Ο Νουφράκης δεν ταράζεται κι εξακολουθεί τη λειτουργία του. Οι αξιωματικοί μας βγάζουν όλοι τα πιστόλια αποφασισμένοι να σκοτωθούν όλοι εκεί μέσα. Και ποιός ξέρει τι θα γινόταν μέσα στην Αγία Σοφιά αν δεν πρόφταναν Άγγλοι και Γάλλοι αξιωματικοί να χωρίσουν τους έτοιμους να πετσοκοπούν Έλληνας και Τούρκους.
(Από τα "Πολεμικά Φύλλα" του Κώστα Μισαηλίδη πολεμικού ανταποκριτού)

Οι Αλώνες

Ορεινό χωριό στο νοτιοδυτικό χώρο της επαρχίας Ρεθύμνης. Διαρρέεται από μικρό ποτάμι που πηγάζει από το βουνό Κρυονερίτης. Οι κάτοικοι είναι κτηνοτρόφοι και λιγότερο ελαιοκαλλιεργητές και αμπελοκαλλιεργητές. Με την πρωτεύουσα του νομού, το Ρέθυμνο, συνδέονται οι Αλώνες με αμαξιτό δρόμο. Το χωριό έχει 100 κατοίκους. Η φιλοξενία των Αλωνιωτών είναι παροιμιώδης. Ένας ξένος, ο Ντουράν, τόσο συγκινήθηκε από αυτήν ώστε ζήτησε να ταφεί στις Αλωνες όταν πεθάνει. Πράγματι τάφηκε εδώ, κάτω από μιαν πανύψηλο δρυ που βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό προς τ' ανατολικά. Ο Γ. Ντουράν είχε φροντίσει για να υδροδοτηθεί το χωριό μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη Γερμανική Κατοχή οι Αλώνες υπήρξαν ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της Εθνικής Αντίστασης στην Κρήτη. Σ' αυτήν πρωτοστάτησε όλο το χωριό.
Οι Αλώνες ανέδειξαν πολλούς πατριώτες και πολλούς ανθρώπους των γραμμάτων και επιστήμονες. Από εδώ καταγόταν ο θεολόγος, αρχιμανδρίτης και στρατιωτικός ιερέας Ελευθέριος Νουφράκης που πληγώθηκε στη μάχη του Τουλού - Μπουνάρ της Μ. Ασίας. Το 1919 ο Ελεύθερος Νουφράκης μπήκε στην Αγιά Σοφιά της Πόλης φορώντας το πετραχήλι του και βάλθηκε να τελειώσει τη Θεία Λειτουργία που διέκοψε το 1453 η είσοδος των Τούρκων στη βασιλεύουσα. Οι Τούρκοι παραπονέθηκαν και ο Ελευθέριος Βενιζέλος έκανε παρατήρηση στον παπά - Νουφράκη, ενώ ταυτόχρονα εξέφρασε στους γύρω του το θαυμασμό του γι' αυτόν. Η ονομασία του χωριού οφείλεται στο ότι είναι κτισμένο σε σχήμα αλωνιού. Η περιοχή βόρεια του χωριού είναι δασωμένη. Στις Αλωνες υπάρχουν δύο βρύσες, η Πέρα Βρύση και η Κάτω Βρύση, με πολλά περιβόλια γύρω τους. Πολιούχος του χωριού ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης, που γιορτάζει στις 26 Σεπτεμβρίου. Υπάρχει και η εκκλησία του Αγίου Ονούφριου που γιορτάζει στις 12 Ιουνίου.

Πηγή: ΚΡΗΤΗ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ - Τοπικές Ιστορίες Α - Γ εκδ. 1985 εκδ. οίκος Αρσινόη

Η Ταυτότητα:
Αλώνες, οι. Οικισμός της κοινότητας Βιλανδρέδω, επαρχίας Ρεθύμνου, κατ, (1981) 63: ύψ. 510 μ. Απέχει από το Ρέθυμνο 38 χλμ. (Διαδρομή: Αργυρούπολη - Βιλανδρέδω - Αλώνες).
Αναφέρεται στην επαρχία Ρεθύμνου το 1577 από το Fr. Barozzi, (Fc 25ν) Alones από τον Καστροφύλακα (K175) Allones με 117 κατ. το 1583.
Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται Αλωναις στο δήμο Ρουστίκων 77 Χριστιαν. κατ. Το 1900 είναι στον ίδιο δήμο με 101 κατ. το 1928 αναφέρεται στην κοινότητα Βιλανδρέδω με 70 κατ. το 1940 με 68 το 1951 αναφέρεται στην κοινότητα Αρολιθίου με 59 κατ., το 1961 με 86, και το 1971 με 81 κατ. Η λέξη αλώνα είναι μεγεθυντικό της λ. αλώνι.

κ. ΜΕΛΕΤΗΣ ΤΣΑΝΤΙΛΑΣ <Το έργο της Δάειρας το 2009>

2009-12-21T22:30:00.003+02:00

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ «ΔΑΕΙΡΑΣ» ΤΟ 2009

του Μελέτη Τσαντίλα

πρώην Δημάρχου Μάνδρας

«Η αρχαία ψυχή ζει μέσα μας αθέλητα κρυμμένη…» Κ. Παλαμάς

Πέρασε ένα έτος και όμως μας φαίνεται σαν χθες. Τί διάστημα μικρό; Ούτε κλάσμα δευτερολέπτου στην αιωνιότητα. Στάθηκες, σε όλο αυτό το χρόνο όπως πάντα, αγαπητή μας ΔΑΕΙΡΑ, ακλόνητη και υπερήφανη για το χρέος και την ευθύνη που απορρέει από το σκοπό σου.

Το πνευματικό σου έργο αξιοζήλευτο. Οι ομιλίες σου μεστές περιεχομένου, μας συγκίνησαν βαθύτατα, χωρίς διάθεση δογματικής επιβολής. Είσαι φωτεινός διδάσκαλος. Έχεις κατανοήσει πλήρως την διαχρονική και οικουμενική αξία του ελληνικού άθλου ως σκοπού. Έχεις πολύ σωστά συλλάβει πως η γλώσσα είναι μία και ενιαία. Γι' αυτό μας μίλησες για παιδεία, ιστορία, πατρίδα, ιδανικά, ελληνικό πολιτισμό που απλώθηκε στα πέρατα του κόσμου. Μας μίλησες και για τις αχανείς ελληνικές επικράτειες αγαπητή μας ΔΑΕΙΡΑ. Αλλά μας μίλησες και για τους σημερινούς ταγούς – «χωρίς μίσος για τους ψευδομένους» – για την ελεεινή μας κατάσταση. Οι συμβουλές και προτροπές σου σαν πατρική καθοδήγηση στέκουν.

Ζούμε σε εποχή καταρρεύσεως των ανθρωπίνων αξιών και αρετών, σε εποχή του Εγώ, του άκρατου εγωισμού με καταστρεπτικές προεκτάσεις. Όμως εσύ να εξακολουθείς να φωνάζεις αγαπητή μας ΔΑΕΙΡΑ. Η φωνή σου θα ακούγεται, έστω και στους λίγους. Να εξακολουθείς να φ ω ν ά ζ ε ι ς, όσο μπορείς πιο δυνατά, να φ ω ν ά ζ ε ι ς.

Σου εύχομαι εκ βαθέων, ευτυχισμένος και αποδοτικός ο νέος χρόνος 2010.

Δεκέμβριος 2009

«ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ»

2009-12-21T22:25:00.002+02:00

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΔΑΕΙΡΑΣ

«ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ»

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη συμμετοχή κόσμου από το Κέντρο Ελευσινιακών Μελετών «Δάειρα» η εκδήλωση του Δεκεμβρίου, με θέμα «Νεο-Οθωμανισμός και η Ελλάδα σήμερα», με ομιλητή τον Γιώργο Καραμπελιά, που συνέγραψε και ομώνυμο βιβλίο. Ο ομιλητής αναφέρθηκε στην δραματική τροπή που τείνουν να πάρουν οι εξελίξεις στην Βαλκανική, με την Τουρκία να διεκδικεί τον έλεγχο και την εποπτεία της περιοχής ως νέος Οθωμανός επικυρίαρχος. Η πολιτική της αυτή, δια στόματος υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, διακηρυγμένη στο Σεράγεβο τον προηγούμενο μήνα, βρίσκει εύφορο έδαφος και στους δικούς μας πολιτικούς. Αιγαίο, Κύπρος και Θράκη αναμένουν, αν δεν αντιδράσουν πατριώτες Πολιτικοί και Έλληνες αγωνιστές, συνεκμετάλλευση και συγκυριαρχία με τους Τούρκους. Διαρκώς εμείς υποχωρούμε και εκείνοι αποθρασύνονται. Συναινέσαμε και στην είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε. άνευ στοιχειωδών απαιτήσεων από πλευράς Ελλάδος και Κύπρου. Σε αντάλλαγμα για την «θετική» μας στάση προάγεται το τόξο φιλίας και συμμαχίας Τουρκίας-Σκοπίων-Αλβανίας, και οι απειλές διευρύνονται.

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΡΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟ 2009

Ένας απολογισμός των εκδηλώσεων της ΔΑΕΙΡΑΣ το 2009, αναδεικνύει την σημαντική συμβολή του Κέντρου Ελευσινιακών Μελετών στα πνευματικά δρώμενα της περιοχής μας.

Φεβρουάριος 2009: Διάλεξη του Καθηγητή Δ/θμιας Εκπ/σης Αναστασίου Στάμου, Προέδρου της ΔΑΕΙΡΑΣ, με θέμα «το Βυθισμένο ΡΑΡΙΟΝ Πεδίο», για το οποίο αναμένεται ακόμα η συμβολή του Δήμου για την ανάδειξή του, σε συνεργασία με το τμήμα Ωκεανογραφίας του Πανεπιστημίου Πατρών.

Μάρτιος 2009: Διάλεξη του Καθηγητή Πανεπιστημίου Πατρών Σταύρου Παπαμαρινόπουλου με θέμα «η ΑΤΛΑΝΤΙΣ στον Ατλαντικό Ωκεανό», με αναφορά στο έργο της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας της οποίας προεδρεύει και οργανώνει διεθνή Συνέδρια.

Απρίλιος 2009: Παρουσίαση του Αρχαιοπρεπούς Οπλιτικού Αγήματος «ΣΠΑΡΤΙΑΤΙΚΕΣ ΜΟΡΕΣ». Μετέχει σε εκδηλώσεις μνήμης αποδίδοντας τιμές, στις ετήσιες επετείους της μάχης του Μαραθώνα, της ναυμαχίας της Σαλαμίνος, της μάχης των Πλαταιών, παρελαύνει στις εθνικές επετείους της Εθνεγερσίας του 1821 και της Εποποιΐας του 1940-41.

Μάιος 2009: «Αλέξανδρος-Διόνυσος, το κοινό Όραμα» με την Αρχαιολόγο Λιάνα Σουβαλτζή. Παρουσιάστηκε το ομώνυμο βιβλίο που δεικνύει για άλλη μια φορά τον Τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Όαση Σίουα της Αιγύπτου.

Νοέμβριος 2009: «Ηπειρωτικός διαχρονικός Ελληνισμός» με τον Συγγραφέα του ομώνυμου βιβλίου Γρηγόρη Κοσσυβάκη, που ανέδειξε τον μεγάλο ήρωα Γεώργιο Καστριώτη (Σκεντέρμπεη) και απέδειξε την Ελληνική καταγωγή του. Τον Αρβανίτη αυτόν Έλληνα τιμούν οι Αλβανοί ως εθνικό τους ήρωα, ενώ οι Έλληνες σχεδόν τον αγνοούν. Τα παλληκάρια του κατέφυγαν στο Σούλι συνεχίζοντας την αγωνιστική παράδοση ενάντια στους Τούρκους, με απόγονο τον ήρωα του 1821 Μάρκο Μπότσαρη που δίδαξε την πολεμική αρετή στο υπόδουλο Γένος, και στον οποίο οι Έλληνες χρωστάμε αιώνιο σεβασμό και τιμή.

Στις 10 Ιανουαρίου 2010, ημέρα Κυριακή και ώρα 11:00 π.μ. η ΔΑΕΙΡΑ κόβει πίττα και διενεργεί γενική συνέλευση των μελών και των φίλων της, για ανταλλαγή απόψεων και νέων ιδεών προς πραγματοποίηση.

ΣΚΟΠΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ <<ΔΑΕΙΡΑ>>

2009-12-13T23:39:00.002+02:00

Κέντρον Ελευσινιακών Μελετών «Δάειρα».

Αριστείδου 22, 19200 Ελευσίνα

Τηλ. 210-5548414, 5562401 Αρ. πρωτ.: 191-4-2008

Το πνευματικό πολιτιστικό σωματείο «Δάειρα», ιδρύθηκε με έδρα την Ελευσίνα το έτος 2002, (αρ. απόφασης Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών 875 \ 31-1-2002).

Σκοπός του κέντρου είναι η έρευνα, η μελέτη και η προβολή παντός πνευματικού και πολιτιστικού ζητήματος της Ελευσίνος, καθώς και η καλλιέργεια και προαγωγή της Ελληνικής παιδείας, των επιστημών, των γραμμάτων, των καλών τεχνών και εν γένει του Ελληνικού πολιτισμού.

Στα έξι χρόνια παρουσίας του το Κέντρον Ελευσινιακών Μελετών «Δάειρα», πραγματοποίησε πλήθος εκδηλώσεων εντός και εκτός της πόλεως της Ελευσίνος, οι οποίες συμπεριελάμβαναν πολύ επιτυχημένες ομιλίες, επισκέψεις και ξεναγήσεις σε αρχαιολογικούς χώρους, μαθήματα ελληνικής γλώσσης και παιδείας, αρθρογραφία σε περιοδικά και εφημερίδες, συμμετοχή σε επιστημονικά συμπόσια και ημερίδες ιστορικού και φιλοσοφικού ενδιαφέροντος, κ.λ.π..

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι για πρώτη φορά ακούστηκαν σε αίθουσες της νεώτερης Ελευσίνος, «η εν Τιμαίω
ψυχογονία» του Πλουτάρχου, από τον Λυκειάρχη Φιλόλογο-Νομικό Παναγιώτη Μητροπέτρο, «το Αρχαίον Ελληνικόν Δίκαιον» από τον Φιλόλογο-Νομικό Παναγιώτη Κυριακόπουλο, «η Μικρά Ασία των Ελλήνων» από τον Καθηγητή Ιστορίας της Επιστήμης Κωννο Γεωργακόπουλο, από το ζεύγος των Ελευσινίων μελετητών συγγραφέων Ιωάννας Κόκλα και Αναστασίου Στάμου «Η Γη μήτηρ - Δάειρα», από την Γεν. Γραμματέα της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών ποιήτρια Ελευθερία Αναγνωστάκη-Τζαβάρα τα «Σπήλαια ως ιερά λατρείας», από τον Πρόεδρο της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Δημοσιογράφο-Λογοτέχνη Παύλο Ναθαναήλ «το Κυπριακό, μια ιστορία διαδοχικών σφαλμάτων», από την Ελευσινία Ψυχίατρο-Ψυχοθεραπεύτρια Μαρία Λεβέντη τα «Ελευσίνια Μυστήρια και Ψυχοθεραπεία», από τους Γλωσσολόγους συγγραφείς Σταύρο Δωρικό και Κων. Χατζηγιαννάκη «Ο Πόντος των Ελλήνων και οι πανάρχαιες ρίζες του», από τον Λαογράφο συγγραφέα Γιώργο Λεκάκη «Η άγνωστη δράση του Παπαφλέσσα», όπως επίσης και η πολύ επιτυχημένη διάλεξη «της Γενέσεως των Ελευσινίων Μυστηρίων» από τον Εκπαιδευτικό συγγραφέα Αναστάσιο Στάμου, κ.λ.π.

Ειδικότερα κατά τα τελευταία έτη 2004 και 2009 ανελλιπώς παρουσιάζαμε την πρώτη Τετάρτη εκάστου μηνός, ομιλίες πνευματικού και ιστορικού περιεχομένου, στην αίθουσα διαλέξεων του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Ελευσίνος.

Ως Κέντρον Ελευσινιακών Μελετών έχουμε έως τώρα συνεργαστεί με Πνευματικούς Πολιτιστικούς Οργανισμούς και φορείς πραγματοποιώντας κοινές εκδηλώσεις σε αίθουσες των Αθηνών, της Ελευσίνος, των πέριξ Δήμων του Θριασίου, καθώς και της επαρχίας, όπως π.χ. με την «Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών», την «Απολλώνεια Ακαδημία Κορίνθου», την «Ομοσπονδία Ηπειρωτικών συλλόγων Άνω Καλαμά και Βησσανιωτών» στην Αθήνα, την «Ελληνική Αγωγή», την «Πνευματική Εστία – Ιχώρ», τα βιβλιοπωλεία «Αιγηΐς», «Εύανδρος», «Φαέθων», τον σύλλογο Ποντίων Ελευσίνος «Νέα Τραπεζούντα», τον σύλλογο Μικρασιατών Ελευσίνος, κ.λ.π. Με το Πολιτιστικό Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Μαγούλας τον Απρίλιο 2007 παρουσιάσαμε τις «Ρίζες των Κουντουριωτών».

Επίσης κατόπιν χρόνιας συστηματικής και επίπονης πνευματικής εργασίας, αγωνιζόμενοι να αναδείξουμε την αληθινή ταυτότητα της πόλεως Ελευσίνος, συγγράψαμε και συγγράφουμε βιβλία με θέμα την ιστορική και την φιλοσοφική διάσταση της Ελευσίνος, όπως το «Ελευσίς - Θριάσιον, ετυμολογία – ονοματολογία» της ποιήτριας Εκπαιδευτικού Ιωάννας Κόκλα και το βιβλίο «Ιερά Ελευσίς, η αληθινή Ιστορία» του μελετητού Εκπαιδευτικού Αναστασίου Στάμου.

Το κυρίαρχο δε είναι ότι με την αποκρυπτογράφηση της με προαλφαβητική γραμμική γραφή επιγραφής του ετεροστόμου αμφορέως, του ευρισκομένου στο Μουσείον της Ελευσίνος, αναδείξαμε και φέραμε στο φως την αποδεδειγμένη πλέον λατρεία της Ελευσινιακής θήλειας θεότητας, της Δάειρας, που είναι μητέρα του Ελευσίνος. Η σημαντική αυτή αποκρυπτογράφηση έγινε απ' τον Ελευσίνιο μελετητή Αναστάσιο Στάμου.

Το Κέντρον Ελευσινιακών Μελετών «Δάειρα», στις τελευταίες αρχαιρεσίες τις οποίες είχε στις 11 Ιουνίου 2008, ως εκπροσώπους του στο Δ. Σ. ανέδειξε:

Πρόεδρος, Αναστάσιος Στάμου

Αντιπρόεδρος, Νικόλαος Τσίτσος

Γεν. γραμματέας, Ιωάννα Κόκλα

Ταμίας, Χρήστος Λιδωρικιωτης

Έφορος δημ. σχέσεων, Γιάννης Μπάρδης

Ελευσίνα

Η ένθεη των Ελλήνων πορεία ως άρρητος ιερά ελευσινία οδός, μας οδηγεί στην Ελευσίνα…

Στην πόλη της Μάνας θεάς Δήμητρας, της Κόρης της Φερσέφασσας Περσεφόνης και του μεγάλου τραγικού ποιητού Αισχύλου.

Η «έλευσις», ο ερχομός της Γης μητρός-Δήμητρος, ονοματοθέτησε την Ελευσίνα από αρχαιοτάτων χρόνων.

Ζωτικός και σημαδιακός κόμβος, μόλις 20 χιλιόμετρα απ' το κέντρο της Αθήνας προς την επαρχία της Μεγαρίδας, καταντικρύ απ' την Σαλαμίνα, η πόλη της Ελευσίνας βρίσκεται περιτριγυρισμένη απ' τον άλλοτε ζωοδότη μαστό της γης, το Θριάσιον πεδίον.

Οι δημητριακοί καρποί, τα «πέμματα» των σιτηρων, παρασκευασμένα στα παραδοσιακά «τζόλια», το «πλατέτσι», τα «τυροπιτάρια», είναι ακόμα απ' τις πιο νόστιμες και θρεπτικές τροφές των σημερινών κατοίκων της Ελευσίνας…

Η θήλεια Μάνα θεά των θρεπτογόνων θεσμών, της οικογένειας και της γεωργικής τέχνης, έθρεψε με πνευματική και υλική τροφή μέσα απ' τα Ελευσίνια Μυστήρια, ολόκληρο το γένος των μερόπων ανθρώπων.

Στο κέντρο της δεσπόζει ο αρχαιολογικός της χωρος, με σπουδαία εκθέματα, απομεινάρια της άλλοτε δόξας της.

Σήμερα; Μισοενταφιασμένη μέσα στην λήθη των χρόνων και στην απληστία της αχόρταγης αρπαγής καρτερεί…

φημερίδα Επικαιρότητα

Επ' ευκαιρία της ανακοινώσεως της δημιουργίας λογοτεχνικής στήλης, με τίτλο «Λογοτεχνικός ανασασμός», παραθέτουμε ένα σύντομο εργοβιογραφικό της ποιήτριας-συγγραφέως Ιωάννας Κόκλα, καθώς κι ένα απ' τα τελευταία βραβευμένα ποιήματά της σε παγκόσμιο λογοτεχνικό διαγωνισμό.

Η Λευκαδία-Ελευσινία λογοτέχνης, δημοσιεύει ανελλιπώς από το 1980 έως και σήμερα, ποιήματα, άρθρα και μελέτες σε λογοτεχνικά περιοδικά, εφημερίδες, ραδιόφωνο και τηλεόραση.

Έχει εκδώσει τρεις ατομικές ποιητικές συλλογές, «Ανασασμός» 1983, «Διαστολή στο σήμερα» 1987 και «Πανάρχαιο κοχύλι» το 1993, απ' τις εκδόσεις «ελληνικό βιβλίο» και «πάραλος».

Συμμετέχει και σε μια ομαδική ποιητική συλλογή, με τίτλο «23 νέοι ποιητές» και σε διάφορες ανθολογίες.

Το 1998 εξέδωσε απ' την «Αισχύλειο Δημ. Βιβλιοθήκη Ελευσίνος», την ιστορική μελέτη-έρευνα «Ελευσίς-Θριάσιον, Ονοματολογία, Ετυμολογία».

Κατά τα έτη 1997, 1999, 2002 συμμετείχε ως εισηγήτρια στο 7^ο, 8^ο, και 9^ο αντίστοιχα «Συμπόσιον Ιστορίας και Λαογραφίας» των δήμων Αττικής, με θέματα σχετικά με την ιστορική πορεία της Ελευσίνος.

Κατά καιρούς έχει βραβευτεί από φορείς και λογοτεχνικά σωματεία. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε χώρες του εξωτερικού, όπως επίσης και αρκετά έχουν μελοποιηθεί.

Το 1982 βραβεύτηκε σε διαγωνισμό ποίησης του «8^ου φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή».

Το 1994 απ' το «Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων», βραβεύτηκε για την προσφορά της στα γράμματα και την αντιπολεμική της συλλογή «Διαστολή στο σήμερα».

Το 1997 σε διαγωνισμό παραδοσιακής ελληνικής ποίησης, έλαβε το 2^ο βραβείο απ' το «Πνευματικό Πρακτορείο Γιοχάνεσμπουργκ».

Το 1999 βραβεύτηκε στους «13^ους ποιητικούς αγώνες Δελφών», από την «Πανελλήνια Ενωση Λογοτεχνών».

Το 2007 έλαβε το «Βραβείο Σαπφούς», για την συμμετοχή της σε παγκόσμιο ποιητικό διαγωνισμό, με θέμα «Ειρήνη Πανανθρώπινο Αγαθό», από την «Αμφικτυονία Ελληνισμού», υπό την αιγίδα του Υπουργείου Μακεδονίας και Θράκης.

Μόλις πρόσφατα για το 2008, έλαβε το 3^ο βραβείο σε παγκόσμιο ποιητικό διαγωνισμό, με θέμα «Περιβάλλον-Φύση-Ανθρωπος», απ' το «Κέντρο Πολιτισμού και Βιβλίου Ν. Α. Ευρώπης», τον ¨Σύνδεσμο Εκδοτών Β. Ελλάδος» και το «τμήμα Γραμμάτων της Μουσικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος».

Η Ιωάννα Κόκλα είναι μέλος της «Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών», της «Εταιρείας Ιστορικών Συγγραφέων» και ιδρυτικό μέλος του «Κέντρου Ελευσινιακών Μελετών-Δάειρα», όπου έχει διατελέσει πρόεδρος, αντιπρόεδρος και γεν. Γραμματέας.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΕΛΕΥΣΙΝΟΣ

2009-12-12T09:54:00.001+02:00

ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΕΛΕΥΣΙΝΟΣ

Εξωτερικός χώρος Ιερού:
· Εσχάρα θυσιών χοιριδίων
· Ναός Αρτέμιδος και Ποσειδώνος – Βωμός (1)
· Πλατεία, Αψίδες θριάμβου (2), Κρήνη, Θέρμαι
· Καλλίχορον φρέαρ (3)
· Μεγάλα Προπύλαια (4)
· Μικρά Προπύλαια (5)

Εντός του Ιερού:
· Ναός Πλούτωνος (6)
· Σπήλαιον Δαείρας (7)
· Βαθμιδωτή εξέδρα
· Σιροί (Αποθήκες Σίτου) (8)
· Τελεστήριον Μυστηρίων – Ναός Δήμητρος (9)
· Φιλώνειος στοά έμπροσθεν Τελεστηρίου (10)
· Βουλευτήριον, Οικίαι Ιερέων, Στάδιον (στην Νότιο πλαγιά) (11)

Εντός του Αρχαιολογικού Μουσείου:
1. Μεγάλο Ελευσινιακό Ανάγλυφο (Δημήτηρ, Τριπτόλεμος, Περσεφόνη – Εικόνισμα Ναού Τριπτολέμου)
2. Άγαλμα Δήμητρος (ακέφαλο)
3. Φεύγουσα Κόρη
4. Ανάγλυφον με θέμα «η Αποστολή του Τριπτολέμου»
5. Πίναξ Πανθέου (Νιννίου)
6. Πρωτοαττικός Αμφορεύς με την «τύφλωση του κύκλωπος Πολυφήμου (Οδυσσεύς)» και τον «αποκεφαλισμό της Μεδούσης (Περσεύς)»
7. Άγαλμα Ασκληπιού
8. Άγαλμα Διονύσου, άγαλμα Αθηνάς, άγαλμα Ηρακλέους
9. Πινακίδα τεχνικών προδιαγραφών κατασκευής των εμπολίων της Φιλωνείου Στοάς (το πρώτο τεχνικό πρότυπο)
10. Κιστοφόρος Καρυάτις των Μικρών Προπυλαίων
11. Ετερόστομος Αμφορεύς με συλλαβική επιγραφή για την ΔΑ (θεά Γαία-Μητέρα) και την ΔΑΕΙΡΑ (Κόρη)

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ
Γενάρχες Ελευσινίων: Δάειρα, Ελευσίς, Ραρ / Έλευσις Δήμητρος: Κελεός, Μετάνειρα, Τριπτόλεμος, Εύμολπος, Μουσαίος, Ευμολπίδες Ιερείς (Ελευσίνια Μυστήρια) / Κλασική Εποχή–Τέκνα Ευφορίωνος: Αισχύλος, Αμεινίας, Κυναίγειρος (Μαραθών–Σαλαμίς) / Καταστροφή Ελευσίνος 395 μ.Χ. (Αλάριχος και Βησιγότθοι) / Βυζαντινή Εποχή: Κούντουρα–Κουντουριώτες (Τουρκοκρατία και Απελευθέρωσις 1821).

ΠΕΡΙΤΟΜΗ :ΑΙΤΙΑ ΜΙΣΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ.

2009-12-11T19:07:00.003+02:00